Mijn eerlijke mening over die Whipped Tallow Balm met ananasgeur

Oké, dus ik ga het hebben over dat potje met rundvet voor je gezicht. Ja, je leest het goed. Rundvet. Ik weet het. Het klinkt alsof je je gezicht moet insmeren met iets wat je in een braadpan gooit. Dat dacht ik ook. Mijn vriendin keek me aan alsof ik gek geworden was toen ik het vertelde. “Je doet… wat op je huid?” Precies. Maar luister, ik ben er nu een paar weken mee bezig en ik moet iets bekennen. Het werkt. Echt. Het is die Whipped Tallow Balm met ananas, van dat kleine winkeltje op Etsy. Ik zat met van die droge, schrale plekken deze winter, vooral aan m’n knokkels en zo, en niks hielp. Toen stuitte ik op beef tallow skincare en ik dacht: waarom ook niet. Het ergste wat er kan gebeuren is dat ik ruik naar frituur. Spoiler: dat is niet zo.

Ik heb het over de Pineapple variant. Omdat ik iets vrolijks wilde. Winter is al grijs en grauw genoeg. Dus ja, ik bestelde een potje. Het kwam in een doosje met van die leuke stippeltjes erop. Dat was al een goed begin. Ik ga je uitleggen waarom je voorbij dat eerste ‘bah’-gevoel moet komen. En waarom tallow balm misschien precies is wat je droge huid nu nodig heeft.

Hoe ik überhaupt op het idee kwam

Het was een dinsdag. Geen idee waarom ik dat onthouden heb. Het regende, het was donker om vier uur ’s middags, en mijn handen zagen eruit alsof ik een gevecht met een kat had verloren. Allemaal van die kloofjes. Ik had al van die dure crèmes uit de winkel geprobeerd. Die in het blauwe potje. Die in het witte potje. Niks. Het trok wel even in en toen was het weer droog. Alsof je water op een spons druppelt die al stijf staat.

Toen zat ik gewoon te scrollen. Je weet hoe dat gaat. En ik zag iemand het hebben over is tallow good for skin. Ik klikte erop uit pure nieuwsgierigheid. En het klonk eigenlijk best logisch. Het is niet zomaar vet. Het is het vet van grasgevoerde runderen, opgeklopt tot een soort luchtige boter. En blijkbaar lijkt de samenstelling heel erg op de natuurlijke oliën van onze eigen huid. Onze huid herkent het dus eigenlijk. Het is geen rare chemische cocktail die je huid probeert voor de gek te houden, maar iets wat het snapt. Dat vond ik een interessant argument. Toch bleef het idee raar. Ik bedoel, je gaat toch niet naar de slager voor je skincare routine?

Maar goed, ik was wanhopig genoeg. En die ananasgeur klonk… minder eng. Alsof het de deal wat zoeter maakte. Letterlijk. Dus ik drukte op ‘bestellen’. Mijn bankrekening hatet me.

Waarom rundvet voor je huid eigenlijk niet zo gek is

Oké, even serieus. Waarom zou je dit doen? Het voelt tegennatuurlijk. Wij zijn opgevoed met ‘vet is vies’ en ‘niet aanraken’. Maar denk eens terug. Wat gebruikten onze oma’s? Reuzel. Dierlijk vet. Voor van alles. Om te bakken, maar ook om dingen soepel te houden. Leer, hout, en ja, waarschijnlijk ook hun handen. Er is een reden dat dat werkte.

Die tallow balm benefits komen hierop neer: ons eigen huidvet (talg) en rundvet zijn bijna broertjes. Ze hebben vergelijkbare vetzuren. Als je een droge huid hebt, is je huidbarrière een beetje kapot. Alsof het dak van je huis gaten heeft. Je gooit er dan wel water (hydratatie) in, maar het lekt er net zo hard weer uit. Vet, zoals tallow, is meer als het dak repareren. Het legt een laagje dat je huid helpt zichzelf te beschermen en te herstellen. Het is geen dikke laag vaseline die alles afsluit. Het trekt echt in. Het voedt.

Dat klinkt allemaal heel mooi, maar ik was nog steeds sceptisch. Tot het potje er was. Het zag eruit als een heel licht, luchtig schepijs. En het rook… naar ananas. Niet naar een ananas-lolly of zo’n agressief luchtje. Meer zoals ananas die net is geschild. Vers. Zoet, maar niet kleverig-zoet. Het rook gewoon naar vakantie. Naar iets anders dan regen en grijze luchten. Dat hielp. Het maakte het hele ‘rundvet’-idee een stuk draaglijker.

Ik doopte m’n vinger erin. De textuur was raar. In een goede zin. Het smolt bijna meteen door de warmte van m’n vinger. Het werd olie-achtig, maar niet vettig. Ik smeerde het op m’n handrug, waar de ergste kloofjes zaten. En toen… gebeurde er niks. In het begin. Het was niet plakkerig. Het liet geen glimmende laag achter. Het was gewoon… weg. Alsof m’n huid het had opgedronken. Dat was het moment waarop ik dacht: “Hé. Dit is anders.”

Wat die ananas-tallow balm nu eigenlijk deed

Ik ben geen dokter. Ik kan je niet uitleggen met mooie woorden wat er op celniveau gebeurde. Ik kan je alleen vertellen wat ik voelde en zag.

De eerste paar dagen smeerde ik het ’s avonds op m’n handen. Gewoon, uit gewoonte. En ik merkte dat ik ’s ochtends niet meteen naar de handcrème hoefde te grijpen. Normaal gesproken voelden m’n handen als schuurpapier als ik wakker werd. Nu niet. Ze voelden gewoon… normaal. Zacht. Niet ‘babyzacht’ of wat dan ook, gewoon niet ruw. Dat was al winst.

Toen werd ik brutaler. M’n gezicht deed het ook niet geweldig deze winter. Droog, een beetje trekkerig, en een paar van die rode, schrale plekjes bij m’n neus. Ik dacht: kom op, gokje wagen. Ik deed een klein beetje op m’n vingertoppen, wreef het tussen m’n handen warm, en klopte het voorzichtig in m’n gezicht. Ik was bang dat ik eruit zou zien als een glimmende donut. Maar weer: het trok zo snel in. Binnen een minuut of twee was het alsof ik niks had opgedaan. Maar m’n huid voelde kalmer. Minder strak. Alsof het eindelijk eens rustig adem kon halen.

Het gekste was m’n ellebogen. Die waren altijd droog en een beetje schilferig. Vergeten plekjes, toch? Na een week of wat elke avond een dot erop smeren, waren ze gewoon glad. Niet perfect, maar gewoon normale-ellebogen-glad. Ik wees het m’n vriendin aan. Zelfs zij moest toegeven: “Oké, dat is indrukwekkend.”

Het is geen tovermiddel. Het maakt je niet tien jaar jonger. Het repareert gewoon. Stilletjes. Zonder gedoe. En die geur… man, die geur. Elke keer als ik het potje opendraai, is het even alsof ik niet in m’n woonkamer sta, maar ergens in de zon. Het is zo’n klein, vrolijk momentje. Dat alleen al is het waard.

Zou ik het opnieuw kopen?

Ja. Dat heb ik al gedaan, eigenlijk. Ik ben door m’n eerste potje heen. Het duurde best lang, want je hebt echt maar een klein beetje nodig. Een erwt grootte voor je hele gezicht. Ik bestelde vorige week een nieuwe, bij hetzelfde Etsy-winkeltje. Gewoon, omdat ik niet zonder wil. Het is een vast onderdeel geworden van m’n avondroutine. Na het tandenpoetsen, even dat potje pakken. Het voelt als een soort beloning aan het eind van de dag.

Ik heb er zelfs een voor m’n moeder besteld. Zij heeft altijd last van eczeem in de winter. Ik zei er wel bij: “Ma, het is van rundvet, vind je dat niet raar?” Ze zei: “Vroeger smeerden we ook van alles wat niet in een mooi potje zat. Als het maar werkt.” Ze belt me nu al op om te zeggen hoe fijn ze het vindt. Dus dat zegt ook wel wat.

Het is gewoon een simpel product. Geen 25 ingrediënten waarvan je de helft niet kunt uitspreken. Gewoon: rundvet (van grasgevoerde koeien, uit Frankrijk blijkbaar), en wat etherische oliën voor de geur. Punt uit. Soms is simpel gewoon beter. Vooral als je huid, zoals de mijne, soms gewoon even klaar is met al die experimenten.

Quick vragen die ik vaak krijg

Is beef tallow goed voor je gezicht? Ja, voor veel mensen wel. Omdat het zo veel op onze eigen huidvetten lijkt, kan je huid er goed mee overweg. Het helpt je huidbarrière te herstellen in plaats van er alleen maar een laagje bovenop te leggen. Vooral voor droge, gevoelige of beschadigde huid kan het een uitkomst zijn. Het klinkt raar, maar de logica klopt.

Verstopt tallow balm de poriën? Niet per se. Omdat het niet-comedogeen is en diep intrekt in plaats van een dikke laag op je huid achter te laten, is de kans op verstopping klein. Iedereen huid is anders natuurlijk, maar voor de meeste mensen (zelfs met een combinatiehuid) is het veilig. Mijn T-zone is best vet, maar ik heb er geen last van gehad.

Hoe ruikt die ananas tallow balm? Niet naar braadvet, geloof me. Het ruikt naar verse, rijpe ananas. Niet zoetelijk of kunstmatig. Meer tropisch en fris. Het is een lichte geur die snel verdwijnt, maar het opendoen van het potje is echt een klein zomermomentje. Perfect tegen de winterblues.

Anyway. Als je, zoals ik, een beetje klaar bent met dure crèmes die niks doen en je nieuwsgierig bent geworden… dan is het misschien een poging waard. Het is in ieder geval een verhaal om te vertellen op feestjes. “Oh, deze gloed? Dankzij rundvet.” Kijk maar eens rond op Etsy, daar vind je de goede. Mijn huid is blij, ik ben blij, en dat is eigenlijk alles wat ik wilde.