An Bheathach sa Phota: An Scéal Fírinneach faoi Mo Bhalm Tallow

Bhuel. Tá mé anseo ag scríobh faoi sháspan beag reoite. Ní hea. Tá sé fuite. Tá sé scuabtha. Tallow. Mar sin, balm tallow. An chéad uair a chuala mé faoi, cheap mé go raibh daoine ag magadh fúm. "Tá tú ag cur saill mhairteola ar do leiceann?" Shíl mé gur botún a bhí ann, nó gur ghreann éigin é. Ach bhí mo chraiceann... bhuel, bhí sé go dona. An geimhreadh seo caite. Bhí sé chomh tirim sin go raibh sé ag gearradh. Ag lasadh. Bhí na hearraí daor ón siopa mór – na cinn le litreacha móra agus geallta móra – ach ní dhearna siad faic ach mo chraiceann a dhéanamh níos measa. Bhí costas ceithre dheich n-euro agam ar chré atá chomh héifeachtach le huisce. Mar sin, nuair a bhí mé ag scrolláil trí Etsy lá amháin – ag lorg bráisléad nó rud éigin – tháinig mé ar an rud seo. "Whipped Tallow Balm". Bourbon Vanilla. As an Fhrainc. Deich n-euro is fiche. Cheap mé, "Ó, cén fáth nach ea? Tá an t-airgead caite agam ar chinedlacha eile cheana."

Conas a Thosaigh Mé ag Úsáid Saille ar m’Aghaidh

Ní raibh aon phlean agam é seo a bheith mar chuid de mo ghnáthriail chraicinn nádúrtha. Bhí mo riail mar a bheifeá ag súil: glantóir, toníc, sérum éigin daor, ola. An iomarca céimeanna. Lá amháin, shocraigh mé stop a chur leis. Bhí mé tuirseach. Bhí an t-inneall taosctha agam. Mar sin, d’ordaigh mé an pota beag seo. Nuair a tháinig sé, bhí an pacáistíocht go deas. Simplí. Bhí boladh an-…bhuel, vanilla ann. Ach ní vanilla sintéiseach. Boladh mar a bheifeá ag súil ó bhácáilteacht, ach ní milis rómhór é. Cozy. Bhí an dath buí beag, cosúil le him. Agus an teicstúr… an teicstúr a bhí ann a mheall mé. Ní raibh sé trom. Bhí sé scuabtha. Mar shlígín uachtair reoite a bheadh ag duine i mbábán. Rinne mé mo lámh a chur ann agus cheap mé go mbeadh sé greannach. Ach ní raibh. Leáigh sé. Díreach leáigh sé isteach i mo chraiceann. Níor fhág sé ola ar bith. Níor fhág sé aon rian. Bhí iontas orm. D’fhan mé ag féachaint ar mo lámh ar feadh cúig nóiméad. "Cad é seo ar fad?" a smaoinigh mé. Mar sin, chuir mé ar mo aghaidh é. An chéad oíche. Bhí mé ag súil le go mbeadh mo chluasán plúchta aige nó rud éigin. Ach ní raibh. Ní raibh aon ní. D’éirigh mé ar maidin agus bhí mo chraiceann… socair. Ní raibh sé tirim. Ní raibh sé rite. Bhí sé socair. Sin an t-aon fhocal atá agam. Socair.

Seo an chiall a bhaineann siad as tallow, dar leo: tagann sé ó sháile mhairteola féarach. Tá an comhdhéanamh ceimiceach cosúil go maith le seibim an chraicinn dhaonna – sin an rud a deir siad ar a suíomh Gréasáin ar aon nós. Mar sin, súnn sé isteach go domhain. Ní fanann sé ar an dromchla mar a dhéanann cuid mhaith olaí plandaí. Tá sé logánta sa Fhrainc. An t-aon rud eile a fhaighim ón Fhrainc ná bágúin. Mar sin, bhí sé seo ina athrú.

Cad a Dhéanann an Balm Tallow Bourbon Vanilla Seo i Náiríre

Ní hé go bhfuil aon athrú drámatúil tagtha orm. Ní hea. Níl mé cosúil le leanbh. Ach tá rudaí beaga. Rudaí a thugann faoiseamh. Mo lámha, mar shampla. Úsáideann mé iad i ngach uile ní. Iad a ní, glanadh, obair. Bhí siad chomh garbh sin le páipéar síos. Bhíogadh ag teacht orthu. Anois, tar éis cúpla seachtain de bheith ag cur an bhalm seo orthu san oíche, tá siad… réidh. Níl siad foirfe. Ach níl siad ag gearradh. Sin an difríocht mhór. Agus mo shúile – an t-aon áit a mbíonn líneacha troma ag teacht chun cinn – tá siad níos bog. Níos lú stróicthe. Ní hé go bhfuil siad imithe. Ach tá siad níos lú féinchéimnithe.

Agus an boladh. An Bourbon Vanilla. Níl sé mar a bheadh boladh candam é. Tá sé níos doimhne. Cosúil le vanilla a bheadh suite i gcupán cré agus gan a bheith ró-mhilis. Boladh te. Boladh compordach. Nuair a chuirim é orm roimh dhul a chodladh, braithim go bhfuil rud éigin deas agam orm. Bíonn sé mar bhláth te i lár an gheimhridh. Ní chuimhním ar an boladh i rith an lae, ach san oíche bíonn sé ann. Is maith liom é. Cheannaigh mé é ó shiopa Etsy beag darbh ainm NádúrBeo nó rud éigin cosúil leis sin. Bhí an t-ainm Gaeilge ann agus cheap mé go raibh sé cool.

Uaireanta, nuair a bhíonn an t-allas orm, smaoiním ar an tallow. An bhfuil sé ag leá? Cén bhail atá air? Ach ní chuireann sé isteach orm. Braithim go bhfuil mo chraiceann níos fearr as. Sin an pointe, nach ea? Níor chóir go mbeadh mé ag smaoineamh air. Agus faoi láthair, ním mo aghaidh le glantóir simplí, cuirim toníc orm, agus ansin an tallow. Sin é. Dhá chéim. Ní triail nó staidéar é. Ní riail chraicinn nádúrtha mhór. Is rud simplí é a oibríonn.

Mo Chraiceann Tar Éis Cúpla Seachtain

Ní hea go bhfuil gach rud foirfe. Tá poll beag fós agam ar mo smig a thagann chun cinn le strus. Ach tá an ginearálta… níos fearr. Is cosúil le caipín te a bheith ar mo chraiceann i gcónaí. Níl an t-iontas sin ann níos mó nuair a fhéachaim sa scáthán ar maidin. Tá sé níos boige. Níos solúbtha. Agus tá sé sin tábhachtach sa gheimhreadh nuair a bhíonn an t-aer chomh tirim sin go mbainfeadh sé an t-uisce as cloch.

An rud is mó a thaitníonn liom: ní chaithfidh mé é a chur orm arís i rith an lae. Cuirim orm san oíche, agus fanann sé. Maidin amháin, bhí mé déanach agus níor chuimhnigh mé ar aon ní a chur orm. Agus bhí mo chraiceann… ceart go leor fós. Bhí iontas orm arís. Bhí sé chomh maith sin go raibh mé ag smaoineamh, an raibh sé seo ag tarlú i ndáiríre? Bhí. Agus d’inis mé do mo mháthair faoi. Tá a craiceann chomh tirim le mo shean-chóta geimhridh. D’iarr sí pota di féin. Mar sin, tá an dara ceann agam cheana féin. Tá mé ag úsáid an chéad phota fós, ach tá an dara ceann ag fanacht. Cosúil le stocáil ar an mbainne.

Ceisteanna Tapa a Fhaighim go Minic

An bhfuil sáile mairteola maith do d’aghaidh? B’fhéidir go mbeadh sé contráilte a rá, ach sea. Ós rud é go bhfuil an comhdhéanamh cosúil le seibim an chraicinn dhaonna, tuigim anseo go súnn sé isteach níos fearr ná a lán olaí eile. Ní fhanann sé ar an dromchla. Mar sin, is cosúil go n-oibríonn sé. I mo thaithí féin, ar aon nós.

An mbíonn na póirí dúnta ag balm tallow? Níor thug mé faoi deara go ndearna sé sin. Go fírinneach, cheapfá go ndéanfadh sé, ach ní dhearna. Súnn sé isteach go tapa. Níl aon fhíor-phláta oleach ag fágáil agam. B’fhéidir toisc go n-oibríonn sé leis an gcraiceann seachas ina aghaidh? Níl a fhios agam. Ach ní fhaca mé aon chnátha nua ag teacht chun cinn.

Cén boladh atá ar an mbalm tallow Bourbon Vanilla? Boladh te. Boladh vanilla, ach ní milis. Ní boladh candam é. Boladh mar a bheadh ar vanilla fíor a bheadh suite i gcúinne te agus gan a bheith ag cur isteach ar dhaoine. Boladh compordach. Boladh oíche gheimhridh. Sin an chaoi a mhíníonn mé é.

Mar sin, sin é. Tá pota beag reoite agam ar an mbord seo agam agus úsáidfidh mé é arís anocht. Níl aon scéal drámatúil agam. Níl aon athrú ollmhór. Ach tá faoiseamh ann. Tá compord ann. Agus sa gheimhreadh, sin an rud atá uaim. Má tá do chraiceann tirim, nó má tá tú tuirseach d’earraí atá lán de chomhábhair nach féidir leat a léamh… b’fhéidir gur fiú triail a bhaint as. Ní cheapfá go n-oibreodh sé. Ach uaireanta, oibríonn na rudaí a cheapann tú nach n-oibreoidh.