Ananas Balm Tallow: An Rud a D’Fhéadfadh Do Chraiceann a Shábháil i mBliain Fhuar

Bhuel. Tá mé anseo ag scríobh faoi shubstaint a chuireann feoil bheithíoch ar mo dhuine. Ní raibh mé cinnte ar dtús, an bhfuil fhios agat? Ach seo an scéal. Bhí an gheimhridh seo caite go dona. Go dona ar fad. Bhí mo chraiceann – go háirithe mo shúile agus mo béal – chomh tirim le seanpháipéar. Agus mé ag úsáid na céad olaí agus ungthaí daor sin. An ceann sin le luach €50 ón siopa galánta. Ní dhearna sé dada. Ach ansin tháinig mé ar rud éigin eile. Balm tallow. Tallow. Mar sin, sea. Tallow. Smear bheithíoch. Scuab é. Cuir ar do chraiceann é. Bhí an chuma air go raibh sé as a mheabhair ar fad.

Ach ansin... bhuel, feicfidh tú. Tosaímis sa lár. Níl mé ag iarraidh an scéal ar fad a insint.

Conas a Thosaigh Mé ag Úsáid Tallow ar M’Aghaidh

Mar a dúirt mé, bhí mo chraiceann ina phraiseach. Bhí sé Samhain. An aimsir fuar. An t-aer tirim ón teallach. Bhí gach rud ag éirí níos measa. Bhí mé ag úsáid an La Mer sin. Níor chuir sé oiread is ola ar bith i mo chraiceann. Ní raibh ann ach praiseach daor. €50 an buidéal beag. Nílim ag magadh. Ansin chonaic mé tagairt éigin ar an idirlíon. Tallow. Do chraiceann. Bhí an chuma air go raibh daoine á úsáid. Bhí mé ag smaoineamh... cén fáth? Cén fáth a chuirfinn smear ar mo leiceann?

Ach bhí mé chomh dóite sin. Bhí mo bhéal ag screadach le hintinn. Bhí sé dearg, greannaithe. Mar sin, shocraigh mé. Cad é an mhillteán é? Fuair mé siopa beag ar Etsy. NádúrSkincare nó rud éigin mar sin. As an Fhrainc. Bhí balm whipped acu. Bhí cineál ananais ann. “Pineapple.” Shíl mé, bogha báistí i lár an gheimhridh. B’fhéidir. Chosain sé thart ar €23 le postas. Níos saoire ná an nonsense eile a bhí agam.

Nuair a tháinig sé, bhí an pacáistíocht go deas. Simplí. Bosca beag cartáin. Bhí an pota beag glas ann. Bhí boladh an-ananas ann nuair a oscail mé é. Ní boladh bréige, plaisteach. Ach cosúil le... ananas fíor, ach é a bheith bog. Bog. Ní raibh sé ró-láidir. Bhí an dath cosúil le him, beagáinín buí. Bhí an textúr... seo é an chuid aisteach. Bhí sé cosúil le him freisin. Scuabta. Bhí sé bog agus é a fháil amach as an pota, ach ansin bhí sé beagáinín... céirí? Ní céirí ach... tá a fhios agat. Mar bheadh sú talún ann. Ní raibh a fhios agam cad a bhí mé ag dul a dhéanamh leis.

Mar sin, oíche amháin, tar éis mo chuid éadaigh a ní, shocraigh mé triail a bhaint as. Bhí an seomra folctha plúchta. Te. Bhí an teilifís ar siúl sa seomra suí. Bhí mé tuirseach. “Ó, seo duit,” a dúirt mé liom féin. Bhain mé cuid bheag den balm. Chuir mé ar mo mhéar. Ansin... ar mo leiceann. Ar dtús, bhí sé fuar. Ansin bhí sé trom. Bhí mé ag smaoineamh, “Ó, déanta na fírinne, tá sé seo uafásach. Tá mé chun bheith greannaithe go hiomlán.” Ach ansin, thosaigh sé ag sú isteach. I ndáiríre. Ní raibh sé greannaithe. Ní raibh sé oiliúnach. Ní raibh sé fágtha ar an gcraiceann mar scannán. Bhí sé... istigh. Bhí mo chraiceann bog. Bog. Ní raibh sé tirim a thuilleadh. Ní raibh sé rite. Bhí sé... réidh. Ní raibh a fhios agam cad ba chóir dom a cheapadh.

Cad a Dhéanann an Balm Tallow Ananas Seo i Náiríre?

Seo an rud. Ní hé go bhfuil sé mar ungadh eile. Tá sé difriúil. Tá an tallow – an smear ó bheithíoch féir – cosúil le sebum an chraicinn daonna. Sin é an ola nádúrtha a dhéanann do chraiceann. Mar sin, tuigfidh do chorp é. Súifidh sé isteach é. Ní fhanfaidh sé ar an dromchla ag iarraidh rud éigin a dhéanamh nach féidir leis a dhéanamh.

An chéad mhaidin eile, nuair a dhúisigh mé, bhí mo chraiceann fós bog. Ní raibh an t-iontas sin ann. Ní raibh an fiabhras tirim sin ar mo shróin. Bhí sé chomh simplí sin. Bhí mé ag smaoineamh... an bhfuil sé seo fíor? An raibh sé seo ag tarlú? Mar sin, lean mé orm. Gach oíche. Tar éis an fholctha. Cúpla nóiméad sula dtéann mé a chodladh. Agus mé ag féachaint ar an teilifís. Agus an boladh ananais beagáinín san aer. Bhí sé deacair a chreidiúint go raibh smear bó ag cur le bogacht mo chraicinn.

Agus ansin thosaigh mé ag úsáid ar áiteanna eile. Mo uillinn. Tá siad chomh garbh le íle. I ndáiríre. Bhí siad cosúil le páipéar sceallta. Ach tar éis cúpla lá d’úsáid an tallow balm seo... bhí siad réidh. Ní fhaca mé a leithéid riamh. Ní raibh a fhios agam go raibh siad chomh dona sin go dtí gur thosaigh siad ag éirí níos fearr. Sin an fáth a bhfuil mé ag scríobh faoi. Ní hé go bhfuil sé draíocht. Ach tá sé ag obair. Tá sé ag déanamh an rud atá ráite a dhéanann sé.

Agus an boladh? Ananas. Ní ananas milseog. Ach cosúil le píosa ananais úr. Bog. Bog. Ní bhacann sé leat. Má tá boladh láidir uait, seo é an balm ceart duit. Ach má theastaíonn uait rud bog, bog, bog... bogha báistí beag i bposta... seo é.

Mo Chraiceann Tar Éis Cúpla Seachtain

Ní “cliseadh” atá ann. Ní “athrú ó bhonn”. Ní hea. Ach tá rudaí níos fearr. I ndáiríre.

Tá mo bhéal. Bhí sé dearg. Tirim. Scagtha. Anois tá sé... ceart go leor. Níl sé ag cur isteach orm. Níl mé ag smaoineamh air. Sin an difríocht is mó. Nuair a bhíonn do chraiceann go maith, ní smaoiníonn tú air. Nuair atá sé go dona, smaoiníonn tú air i gcónaí. Anois, ní smaoiním air. Gabh mo leithscéal. Táim ag smaoineamh air anois mar tá mé ag scríobh faoi. Ach nílim ag smaoineamh air sa chiall ghnáth.

Agus tá an t-imshruthú seo agam anois. Routine cúram craicinn nádúrtha. Sin é. Níl ann ach an balm tallow seo. Oíche. Agus b’fhéidir ar maidin má tá an aimsir go dona. Níl aon chéim deich. Níl aon chéim cúig. Tá ceann amháin. Balm. Sin é. Tá sé simplí. Is maith liom simplí. Tar éis na céadta euro a chaitheamh ar rud nach ndearna aon mhaith dom, is breá liom simplí.

Agus an gheimhridh? Tá sí fós ann. Tá sé fuar amuigh. Ach tá mo chraiceann... cosúil le craiceann. Ní páipéar tirim. Tá sé i bhfad níos fearr. Níl aon amhras faoi.

An gCeannóinn Arís É?

Sea. Cheannaigh mé an dara pota cheana féin. Bhí an chéad cheann beagnach ídithe. Agus tá mé ag smaoineamh... b’fhéidir go gceannóinn ceann eile mar bronntanas. Do mo mháthair. Tá a craiceann tirim freisin. B’fhéidir go n-imeodh sí as a meabhair. “Cad é seo? Smear?” Ach b’fhéidir go n-oibreodh sé di freisin. Níl a fhios agam.

Ach is é mo mhothú ná go bhfuil rud éigin ann. Ní “treocht” nua é. Ní “tallowy” nó a leithéid. Tá sé ann le fada. Tá daoine á úsáid le cianta. Agus tuigim anois cén fáth. Tá sé ag obair. Níl sé daor. Tá boladh deas air. Cad eile atá uait?

Má tá do chraiceann tirim, má tá tú bréan de na holaí daora sin nach ndéanann aon ní, b’fhéidir go mbeadh sé fiú triail a bhaint as. Níl mé ag rá gur réiteach do gach duine é. Ach do mo chraiceannsa, bhí sé mar réiteach. Ní raibh mé ag súil leis. Ach anseo tá mé. Ag moladh smear bheithíoch. Sa bhliain 2024. Ní shílim go raibh sé sin beartaithe agam.

Ceisteanna Tapa a Fhaighim Go Minic

An bhfuil tallow bheithíoch maith do d’aghaidh? Sea, dar liomsa. Tá sé cosúil le ola nádúrtha do chraicinn féin, mar sin tuigfidh do chorp é. Súifidh sé isteach go domhain. Ní fhanfaidh sé ar an dromchla ag déanamh praiseach de rud éigin. Tá sé maith do chraiceann tirim, do eczema, do ghortú an gheimhridh. Nílimse ina dhochtúir, ach is maith liomsa é.

An dtógann balm tallow pores? Ní thógann, i mo thaithí féin. Ar dtús, shíl mé go dtógfadh. Tá sé trom. Ach súifidh sé isteach. Ní fhágann sé scannán oiliúnach. Ní fhágann sé greann. Nílim ag fáil aon spotaí nua nó rud ar bith mar sin. Tá sé ag sábháil mo chraicinn, ní ag cur isteach air.

Cad é boladh an balm tallow ananas? Cosúil le píosa ananais úr. Bog. Bog. Ní boladh milseog láidir. Ní boladh plaisteach. Bogha báistí beag. Má tá boladh ananais láidir uait, b’fhéidir go mbeadh sé ró-láidir duit. Ach má theastaíonn uait boladh bog torthúil, tá sé go deas. An-bhog.

Mar sin, sin é. Tá an oíche ag dul chun cinn. Tá an teilifís fós ar siúl. Tá an pota beag glas ansin ar an t-urlár in aice liom. Balm tallow ananas. An rud is deise a tharla do mo chraiceann le blianta. Ní raibh mé ag súil leis. Ach anois, ní stopfaidh mé. Má tá tú ag iarraidh rud éigin nádúrtha a thriail, rud a oibríonn i ndáiríre... seans go mbainfidh sé an triail asat freisin. Níl a fhios agam. Ach is fiú an triail, dar liom.