An Balm Tallow Lavender: Ní Hea, Ní Madra Rua Atá Ann

Sea, an chéad rud a dhéanfaidh mé a rá. Táim ag scríobh seo ar mo ghuthán. Tá mo dhroim tinn ó shuí sa chathaoir seo le fada. Agus tá an teilifís ar siúl i gcúl an tí. Focal ar fhocal.

Bhí mé ag lorg rud éigin don chraiceann tirim seo agam le tamall. An t-earrach seo caite? Ní hea, an geimhreadh. Bhí sé marbh. Bhí mo lámha ag screadach. Agus mo aghaidh. Agus mo shúile. Bhí gach rud tirim. Agus cheap mé go raíbh gach rud déanta agam. Lotion daor. Olaí. Céimíní. Rud ar bith a mholann duine ar an Idirlíon.

Ansin chonaic mé é. Balm Tallow. Ó bó. Marbhán na mbeithíoch. Le haghaidh do chraicinn.

“Ní féidir,” a dúirt mé liom féin. Ag gáire. Bhí sé chomh aisteach sin. An chéad smaoineamh a bhí agam ná an mairteoil ar mo leiceann. Agus ansin cheap mé faoin gcócaireacht. Agus ansin… bhuel, stop mé.

Ach bhí an oiread sin daoine á rá go raibh sé go hiontach. Agus bhí mé réidh le triail a bhaint as aon rud. Agus cheap mé, cá bhfios? B’fhéidir go raibh rud éigin ann.

Mar sin, cheannaigh mé é. Ó shiopa beag ar Etsy. An ceann Francach sin. An Whipped Tallow Balm. An cineál le lavender. Cheap mé go mbeadh boladh níos fearr aige. Seans go gcuideodh sé le codladh a fháil freisin. Níl a fhios agam. Bhí mé díreach ag iarraidh boladh deas.

Tháinig sé i mbosca beag cairtchláir. Ní raibh aon rud speisialta faoi. Oscail mé é. Agus sea… bhí boladh… bó ann? Ní hea. Ní mar sin a bhí. Bhí boladh… talamh ann? Lavender? Táim cinnte go raibh lavender ann. Ach bhí rud eile ann freisin. Clean. Mar bheadh sé nite go maith. Ní féidir liom a mhíniú. Ní raibh sé olc. Ach ní raibh sé mar a bhí mé ag súil leis.

Agus ansin rinne mé an rud ba mheasa. Chuir mé ar mo leiceann é.

Conas a Thosaigh Mé ag Úsáid Marbhán Bó ar m’Aghaidh

Bhuel, ní thosaíonn tú leis. Tosaíonn tú leis na lámha. Sin an plean. Má tá sé uafásach, ní chaillfidh tú aon rud. Bain triail as ar do lámha ar dtús.

Agus sin a rinne mé. Bhí mo lámha chomh garbh le cloch. Agus chuir mé an balm orthu. An texture. Bhí sé… tiubh. Tiubh go leor. Ach nuair a chuireann tú ar do chraiceann é, leáigh sé. Níor fhan sé greannach. Níor fhág sé lorg ar an ríomhaire. Níor fhág sé lorg ar ghloine. D’ionghabh sé. Díreach.

Agus tar éis cúpla uair an chloig… bhí mo lámha bog. Ní raibh siad sleamchúiseach. Bhí siad bog. Bog. Mar a bhí siad nuair a bhí mé óg. Ní raibh aon pholl beag tirim ann. Ní raibh aon screadach.

“Hmm,” a dúirt mé liom féin.

Agus ansin, tar éis cúpla lá eile, rinne mé an rud. Chuir mé ar m’aghaidh é. Oíche amháin. Tar éis níocháin. Bhí an-chuid smaointe agam faoi. An raibh mé ar tí spotanna a fháil? An raibh mé ar tí craiceann rua a fháil? Bhuel, ní raibh an dara rogha agam. Bhí m’aghaidh chomh tirim sin go raibh sé tinn.

Agus… níor tharla aon rud olc.

Níor tharla aon rud ar chor ar bith. Níor airigh mé é. Ní fhaca mé é. Bhí mo chraiceann… níos fearr. Níos socra. Ní raibh sé ag screadach ar feadh an lae. Bhí sé ciúin.

Sin an chéad rud a thug mé faoi deara. Ciúnas. Ní raibh an craiceann ag iarraidh rud éigin a rá liom. Bhí sé sásta.

Cén Fáth a n-Oibríonn Marbhán Bó ar an gCraiceann i Ndáiríre

Sea, tá sé aisteach. Tuigim. Má cheapann tú faoi, tá sé aisteach. Cén fáth a gcuirfinn marbhán bó ar mo leiceann?

Ach ansin smaoinigh mé air. Cad é atá i do chraiceann féin? Cad é an sebum sin a chruthaíonn do chraiceann? Slaoda beaga ola. Agus cad é atá sa tallow? Slaoda beaga ola. Den chineál céanna. Tá an comhdhéanamh ceimiceach… cosúil. Tá an-chuid vitamíní ann freisin. A, D, E, K. Tá siad go léir ann. Ón bhféar a d’ith an bó.

Ní hé an cineál margadh é. Ní hé an cineál a úsáidtear le haghaidh cócaireachta. Tá sé glan. Tá sé mín. Tá sé whipped. Mar uachtar. Tá sé préimh.

Agus ós rud é go bhfuil sé chomh cosúil le do chraiceann féin, tuigfidh do chorp é. Ní cheapfaidh sé gur namhaid é. Ionghabhfaidh sé é. Go domhain. Ní fhanfaidh sé ar an dromchla mar a dhéanann lotion sintéiseach. Téann sé síos.

Maidir liomsa, bhí an craiceann íogair agam i gcónaí. Psoriasis? Ní hea, ach rud éigin. Craiceann atá go maith lá amháin agus an-lá eile. Agus nuair a thosaigh mé ag úsáid an tallow, stop an t-achrann sin. Bhí an craiceann níos cobhsaí. Níos fearr i ngach uile shlí.

Bhí mé ag úsáid lotion daor roimhe sin. An cineál atá os cionn caoga euro. Agus bhí sé… ceart go leor. Ach níor chuir sé stop leis an tscreadach. Bhí sé cosúil le bandáid. Ach níor leighis sé an créacht.

An tallow seo? Ní bandáid é. Is leigheas é. Téann sé go dtí an fhadhb.

Cad a Tharla do mo Chraiceann Tar Éis Cúpla Seachtain

Ní raibh aon athrú ollmhór ann. Níor tháinig mé amach an doras agus “OH MY GOD”. Ní mar sin a oibríonn sé.

Ach tháinig mé amach an doras agus níor smaoinigh mé ar mo chraiceann. Sin an difríocht.

Ní raibh mé ag scríobh ar mo lámha le pian. Ní raibh mé ag iarraidh mo leiceann a chlúdach le hairgead. Bhí mé díreach… ann.

Agus ansin thug daoine eile faoi deara. “Tá do chraiceann go hálainn,” a dúirt mo chairde. Ní raibh a fhios agam cad a bhí siad a fheiceáil. Ach chonaic siad rud éigin. Solas. Bogadh. Níos mó beatha.

Agus an chuid is fearr? Níor tháinig aon spotanna. Níor tháinig aon rud olc as. Bhí mé ag súil le praiseach. Ach níor tháinig.

Agus an lavender. Oícheanta. Tar éis cur an balm ar m’aghaidh. Bhí boladh an lavender ann. Ciuin. Ní boladh láidir. Boladh atá ann agus ansin níl. Mar scáil. Agus chuireann sé tú i dtuiscint go bhfuil sé in am codlata. Ní sleeping pill é. Ach cuireann sé deireadh leis an lá. Deireadh deas.

Úsáidim é gach oíche anois. Agus ar mo lámha sa ló. Tá mé ar an dara pota. Cheannaigh mé ceann eile. Agus cheannaigh mé ceann do mo mháthair freisin. Bhí a lámha chomh dona le mo chuid féin. Agus anois tá sí ag caint faoi freisin. Ní raibh aon mhoill uirthi an weirdness a shárú. Bhí an toradh chomh maith sin.

An gCeannóinn Arís É? Sea, Táim Díreach Tar Éis É a Ordú

Tá. Sin é. Níl aon mhachnamh air. Tá sé ar an rud is fearr a fuair mé le haghaidh mo chraicinn riamh. Agus rinne mé a lán iarracht.

Tá sé costasach? Tá sé níos daoire ná lotion ón siopa. Ach tá níos mó ann. Téann sé i bhfad níos faide. Ní chaithfidh tú a lán. Agus nuair a smaoiníonn tú air, tá sé níos saoire ná na céimíní daora sin a cheannaigh mé a ní dhearna aon rud.

Má tá do chraiceann tirim. Má tá sé íogair. Má tá sé ag screadach leat. Má tá tú bréan de thriail a bhaint as rud nach n-oibríonn… b’fhéidir gur fiú triail a bhaint as.

Níl mé ag rá go n-oibreoidh sé do gach duine. Ach oibrigh sé domsa. Agus bhí mé an-amhrasach.

Faoi dheireadh, is é an rud is tábhachtaí ná go bhfuil sé nádúrtha. Níl aon cheimiceán ann. Níl aon ní ann ach an méid atá riachtanach. Agus bíonn an craiceann sásta leis sin. Is cosúil é le héadaí compordach. Ní bhíonn a fhios agat cé chomh maith atá siad go dtí go gcaitheann tú iad.

Agus sin é. Táim sásta. Tá mo chraiceann sásta. Agus tá an pota nua ag teacht amárach. Ní féidir liom fanacht.

Ceisteanna a Chuirtear Orm Go Minic

An bhfuil tallow maith do d’aghaidh? Go pearsanta, sea. Tá sé cosúil le hola nádúrtha do chraicinn féin, mar sin tuigfidh do chorp é. Ionghabhann sé go domhain agus ní fhágann sé craiceann sleamchúiseach. D’oibrigh sé go maith domsa le tirime agus le hocrais.

An gclúdaíonn tallow balm na póir? Níor chlúdaigh sé mo chuid féin. Ós rud é go n-ionghabhann sé, ní fhanann sé ar an dromchla mar a dhéanann cuid mhaith olaí sintéiseacha. Ach, cosúil le haon rud, bain triail as ar dtús ar áit bheag má tá tú buartha faoi.

Cad é boladh an balm tallow lavender? Tá boladh lavender ann, cinnte. Ach tá sé ciúin. Ní lavender sintéiseach é. Tá sé níos dúiche. Tá rud beag talún ann freisin. Clean. Ní féidir liom a mhíniú i gceart. Ach má tá eagla ort roimh bholadh bó, ná bíodh. Níl sé ann. Tá sé deas. Ciuin. Oiriúnach don oíche.

Cá bhfuair tú é? Fuair mé ar Etsy é. An siopa Francach sin a dhéanann é. Whipped Tallow Balm. Níl sé deacair a fháil. Nílim ag dul a chur nasc anseo mar níl mé ag iarraidh a bheith ag díol air. Ach má chuardaíonn tú é, gheobhaidh tú é.

Agus sin a bhfuil. Má tá do chraiceann ag cur isteach ort, b’fhéidir go bhfuil sé fiú triail a bhaint as rud aisteach. Uaireanta, is iad na rudaí aisteacha is fearr.