Το Μπαλμ Τάλοου με Βανίλια Μπουρμπόν: Όταν το Δέρμα Σου Θέλει Να Φάει
Κάθομαι στο καναπέ, είναι κάτι 9:17 το βράδυ, και απλά βάζω αυτό το πράγμα στο πρόσωπό μου. Το μπαλμ τάλοου. Ναι, το λένε έτσι. Ακούγεται περίεργο, ξέρω. Κρέας. Στο πρόσωπο. Αλλά άκου.
Ήταν ο Φεβρουάριος, νομίζω; Ήταν κρύο. Το δέρμα μου έτρεχε, κυριολεκτικά. Σαν χαρτί τρίμμα. Δοκίμασα τα πάντα. Τα ακριβά, τα φθηνά, τα «φυσικά». Τίποτα. Μια φίλη, η Ελένη, μου είπε «κοίτα, υπάρχει αυτό το πράγμα με λίπος βοδινού». Της είπα «σόρρυ, τι;». Αλλά είχα φτάσει σε απελπισία. Το δέρμα στα χέρια μου είχε ρωγμές. Ήταν άσχημο. Οπότε είπα «εντάξει, ας το δοκιμάσω». Το παρήγγειλα από ένα μικρό μαγαζί στο Etsy, κάτι Γάλλοι το φτιάχνουν. Το Whipped Tallow Balm με άρωμα Bourbon Vanilla. Περίμενα να μυρίζει σαν κρέας. Ειλικρινά.
Πώς Κατέληξα Να Βάζω Λίπος Βοδινού Στο Πρόσωπό Μου
Εντάξει, για να το πω απλά: το τάλοου είναι λίπος. Από βοδινό. Από βοδινό που τρώει χορτάρι. Το καθαρίζουν, το λιώνουν, το χτυπάνε μέχρι να γίνει σαν κρέμα. Και η ιδέα είναι ότι μοιάζει πολύ με το σμήγμα που βγάζει ήδη το δέρμα σου. Οπότε το δέρμα σου το αναγνωρίζει. Το «τρώει». Δεν κάθεται απλά πάνω του σαν πλαστικό. Αυτό μου είπε και η Ελένη και εγώ έκανα το κλασικό «άσε μας ρε συ». Αλλά.
Ήρθε σε ένα μικρό γυάλινο βάζο. Άνοιξα το καπάκι. Μύρισε... βανίλια. Σοβαρά. Ζεστή. Όχι σαν το τεχνητό σιρόπι από τον καφέ. Πιο σαν... μπισκότο. Ή κάτι. Μου θύμισε το αρωματικό κερί που είχε η θεία μου. Είναι περίεργο να περιγράφω μυρωδιά. Μυρίζει καλά. Είναι χαλαρωτικό. Το πήρα στα δάχτυλά μου. Η υφή ήταν σαν βούτυρο που έχει λιώσει λίγο στη κουζίνα. Λίγο κεχριμπαρένιο. Δεν ξέρω. Το έβαλα στο πίσω μέρος του χεριού μου. Περίμενα να είναι λαδερό. Να αφήνει λίπη. Αλλά απλά... εξαφανίστηκε. Σοβαρά. Σε λίγα δευτερόλεπτα. Το δέρμα ήταν απλά μαλακό. Όχι γλιστερό. Όχι κολλώδες. Απλά... ήρεμο. Ήταν η πρώτη φορά που σκέφτηκα «ωχ, ίσως έχει δίκιο η Ελένη».
Η Ρουτίνα Μου Τώρα Με Το Μπαλμ Τάλοου
Η ρουτίνα μου πριν ήταν χαοτική. Σερόμ, κρέμα, λάδι, ούγια. Τώρα το βράδυ, μετά το ντους, κάνω αυτό: 1. Πλένω το πρόσωπο με νερό. Μερικές φορές με καθαριστικό, αν έχω μακιγιάζ. 2. Τονωτικό. Ένα απλό. 3. Και μετά, το μπαλμ. Βάζω λίγο, περίπου όσο ένα κόκκο ρύζι. Ίσως λιγότερο. Το τρίβω ανάμεσα στα δάχτυρά μου να ζεσταθεί. Το απλώνω στο πρόσωπο, στο λαιμό. Με κυκλικές κινήσεις, απαλά. Κλείνω τα μάτια. Μυρίζει η βανίλια. Είναι η στιγμή πριν κοιμηθώ που χαλαρώνω. 4. Τελειώνω.
Σοβαρά, τόσο απλό. Το πρωί, αν είναι πολύ κρύο, βάζω μια πολύ λεπτή στρώση πριν το καθημερινό μου SPF. Αλλά το βράδυ είναι το βασικό.
Και στα χέρια. Ω, θεέ μου, τα χέρια. Μετά από πλύσιμο πιάτων, ή όταν γυρίζω από έξω με τα χέρια σαν ξύλο, βάζω μια μεγαλύτερη μπολιά. Τρίβω καλά. Και μέσα σε μια-δυο μέρες, οι ρωγμές στα νύχια, αυτές οι τρομερές, εξαφανίζονται. Είναι σαν μαγεία. Ή, ξέρω, βιολογία. Ό,τι να 'ναι.
Μια μέρα, θυμήθηκα ότι είχα ένα πολύ ακριβό κρέμα για το πρόσωπο, από εμπορικό σήμα. Το είχα αγοράσει πριν χρόνια. Το βρήκα. Το δοκίμασα ξανά. Και ήταν... καλό. Αλλά ένιωθα ότι κάθεται πάνω μου. Το τάλοου δεν το νιώθεις καν μετά από λίγο. Είναι μέσα. Αυτή είναι η διαφορά. Το ένα είναι σαν να φοράς ένα ωραίο παλτό. Το άλλο είναι σαν να σου έχουν ράψει ένα επιπλέον στρώμα δέρματος που λείπει.
Τι Έγινε Με Το Δέρμα Μου Μετά Από Κάποιες Εβδομάδες
Δεν θα πω ότι ξύπνησα με δέρμα μωρού. Όχι. Αλλά. Οι φλούδες στο μέτωπο, κοντά στα μαλλιά, έφυγαν. Το συναίσθημα «σφίξιματος» μετά το πλύσιμο, έφυγε. Τα χείλη μου δεν σκίζονται τόσο εύκολα. Τώρα που το σκέφτομαι, δεν έχω χρησιμοποιήσει κανένα balm για χείλη από τότε. Απλά βάζω λίγο από αυτό γύρω από το στόμα αν είναι σκασμένα.
Το πιο περίεργο πράγμα; Όταν ξυπνάω το πρωί, το δέρμα μου δεν λάμπει από έκκριση λιπαρότητας. Είναι πιο «ισορροπημένο». Η θεωρία λέει ότι αν το τάψεις με κάτι που μοιάζει με το φυσικό σου σμήγμα, το δέρμα σου δεν χρειάζεται να παράγει τόσο πολύ. Δεν ξέρω αν είναι αλήθεια, αλλά κάτι κάνει.
Έδωσα και στην αδερφή μου, που έχει πολύ ευαίσθητο δερμα, με ευερέθιστη νευροδερματίτιδα. Φοβόμουν. Είπα «κοίτα, είναι λίπος, αν θες δοκίμασε το». Το δοκίμασε. Μου έστειλε μήνυμα δύο μέρες μετά: «Τι είναι αυτό το πράγμα, είναι υπέροχο». Το δέρμα της δεν ερεθίστηκε. Καθόλου. Αυτό μου έκανε μεγάλη εντύπωση.
Θα Το Ξανααγόραζα;
Είμαι στο δεύτερο βάζο τώρα. Το πρώτο άδειασε σε... τρεις μήνες; Κάτι τέτοιο. Χρησιμοποιούσα λίγο κάθε μέρα. Το βάζο είναι μικρό αλλά βγάζει πολύ δρόμο.
Έψαξα και για άλλα μπαλμ τάλοου. Υπάρχουν. Αλλά μου άρεσε πολύ αυτό με τη βανίλια μπουρμπόν. Δεν είναι δυνατή. Είναι ζεστή. Δεν μυρίζει σαν γλυκαντικό. Είναι σαν να μπαίνεις σε ένα ζεστό μαγαζί με γλυκά το χειμώνα. Είναι άνεση. Στο Etsy το μαγαζί λέγεται κάπως έτσι, δεν θυμάμαι ακριβώς, αλλά αν ψάξεις «whipped tallow balm bourbon vanilla» θα το βρεις. Τα φτιάχνουν στη Γαλλία. Ήρθε γρήγορα, ήταν καλά πακεταρισμένο.
Αν είσαι σε φάση «δεν πειράζει, ας δοκιμάσω κάτι καινούριο», ή αν το δέρμα σου είναι σαν το δικό μου (ξηρό, ευαίσθητο, κουρασμένο από τα πάντα), θα σου έλεγα να το δοκιμάσεις. Δεν είναι μαγεία. Είναι απλά... καλό. Κάνει τη δουλειά του. Χωρίς φασαρία. Χωρίς 50 συστατικά που δεν μπορείς να προφέρεις.
Μερικές Γρήγορες Ερωτήσεις Που Μου Κάνουν
Είναι καλό το τάλοου για το πρόσωπο; Ναι, για πολλούς. Επειδή μοιάζει πολύ με το λίπος που βγάζει ήδη το δέρμα σου, το αναγνωρίζει και το απορροφά βαθιά. Δεν φράζει τους πόρους, τα «ΐσιωματικά» του. Τρέφει.
Αφήνει αίσθηση λίπους; Όχι αν βάλεις τη σωστή ποσότητα. Μια μικρή ποσότητα, σε ζεστά δάχτυρα, και απλά εξαφανίζεται. Αν βάλεις πολύ, ναι, θα είναι λίγο λαδερό. Αλλά μαθαίνεις γρήγορα πόσο χρειάζεται.
Πώς μυρίζει το μπαλμ με βανίλια μπουρμπόν; Ζεστά. Σαν γλυκό μπισκότο, ή σαν βανίλια που έχει μαγειρευτεί. Όχι τεχνητή. Είναι χαλαρωτική μυρωδιά. Δεν είναι δυνατή, μένει λίγο στο δέρμα και μετά φεύγει. Αν δεν σου αρέσει η βανίλια, νομίζω κάνουν και χωρίς άρωμα.
Λοιπόν, αυτά. Είναι 9:42 πλέον. Το βάζο είναι στο τραπεζάκι. Το δέρμα μου νιώθει ήρεμο. Δεν σκέφτομαι ότι φαίνεμαι 20 χρόνια νεότερη. Απλά νιώθω άνετα. Και μετά από μια μέρα στο κρύο, ή μετά από πολύ πλύσιμο, αυτή η άνεση είναι το παν.
Αν το δέρμα σου είναι ξηρό και θυμωμένο, ίσως να του δώσεις να φάει λίγο. Δεν ξέρω. Εμένα μου άρεσε.
