Αυτή η μυρωδιά ανανάς στο τάλλοου μπαλμ: γιατί ανοίγω το βάζο μόνο για να το μυρίσω

Ήταν Τρίτη νομίζω. Ή κάποια τέτοια μέρα. Χειμώνας, σκοτάδι από τις 5, και εγώ με το πρόσωπο που ένιωθε σαν ξύσιμο. Ξέρεις, αυτή η αίσθηση. Ήθελα κάτι βαρύ, κάτι που να μπει μέσα. Έχω δοκιμάσει τα πάντα. Τα ακριβά, τα φθηνά, τα "φυσικά" που μύριζαν χλόη. Τίποτα. Μετά διάβασα κάπου για μπαλμ από λίπος βοδιού. Τάλλοου. Σκέφτηκα, σοβαρά τώρα; Λίπος; Αλλά είχα φτάσει σε απελπισία. Πήρα ένα από ένα μαγαζάκι στο Etsy. Το Whipped Tallow Balm με άρωμα ανανά. Ναι, ανανάς. Το άνοιξα με την πρώτη γιατί ήμουν περίεργη. Και... ωχ.

Πώς κατέληξα να βάζω λίπος βοδιού στο πρόσωπό μου

Οκ, ας το πάρουμε από την αρχή. Ήμουν σκεπτικιστής. Μεγάλος. Το μυαλό μου πήγαινε στο μαγειρικό λίπος, στο τηγάνι. Όχι στο πρόσωπό μου. Αλλά διάβασα ότι αυτό το βοδινό τάλλοου, ειδικά από grass-fed βοοειδή, μοιάζει πολύ με το σμήγμα του δέρματός μας. Το δικό μας λίπος, βασικά. Οπότε το δέρμα το αναγνωρίζει, το απορροφάει βαθιά, δεν κάθεται απλά πάνω. Κάνει sense αν το σκεφτείς. Ήμουν σε φάση, "έλα, τι έχω να χάσω;". Το χειμωνιάτικο ξήρανμα ήταν αφόρητο. Τα χείλη μου, οι αγκώνες, όλα. Έτσι πήρα. Το πακέτο ήρθε από τη Γαλλία, ένα μικρό καφέ κουτί. Το άνοιξα στην κουζίνα, ο θερμοσίφωνας έκανε εκείνο το βουητό. Και μετά... η μυρωδιά.

Τι μυρίζει πραγματικά αυτό το μπαλμ με άρωμα ανανάς

Δεν είναι "μια νότα ανανά". Δεν είναι "απαλό αρωματικό κλπ". Είναι σαν να άνοιξες ένας κονσερβοκούτι ανανάς. Το καλό. Όχι το σιρόπι. Το φρούτο. Είναι γλυκό αλλά όχι ζαχαρωμένο. Είναι... ευχάριστο. Δεν προσπαθεί να είναι περφιουμ. Είναι σαν να μπαίνεις σε ένα μαγαζί με χυμούς το καλοκαίρι. Θυμίζει διακοπές. Ήμουν εκεί, με το βάζο στο χέρι, να το μυρίζω σαν ανόητη. "Αυτό θα το βάζω στο πρόσωπο;". Η υφή είναι περίεργη. Σαν κρέμα βουτύρου που έχεις χτυπήσει πολύ. Μαλακή. Όταν το αγγίζεις με το δάχτυλο, λιώνει αμέσως. Δεν είναι λιπαρό. Είναι... λείο; Ναι, λείο. Το βάζεις και χάνεται. Σοβαρά τώρα, χάνεται. Το δέρμα το τραβάει σαν σφουγγάρι. Περιμένα να λιπαίνω, να γυαλίζω. Τίποτα. Μόνο μαλακό. Πολύ μαλακό.

Το βάζω κάθε βράδυ τώρα. Μετά το καθαρισμό, όταν κάθομαι στον καναπέ και βλέπω τηλεόραση. Είναι το τελευταίο πράγμα. Βάζω λίγο στα δάχτυλα, το τρίβω ανάμεσα, το μυρίζω πρώτα πάντα – οκ, το παραδέχομαι – και μετά το απλώνω. Παντού. Πρόσωπο, λαιμό, χέρια αν είναι πολύ σκασμένα. Τα χέρια μου είναι άλλο θέμα. Από το πλύσιμο, το κρύο. Σκασίματα, κόκκινες γραμμές. Έβαλα αυτό το πράγμα και σε δύο μέρες... επίπεδα. Όχι "βελτιωμένα". Επίπεδα. Σαν να μην είχαμε ποτέ θέμα. Το πιο τρελό; Το πρωί. Ξυπνάς και το δέρμα δεν είναι τεντωμένο. Δεν νιώθεις ότι πρέπει να βάλεις κρέμα αμέσως. Νιώθεις... κανονικό. Ξέρεις, όπως ήταν πριν από τα τριάντα. Ή όπως θυμάμαι ότι ήταν.

Η αλλαγή μετά από μερικές εβδομάδες

Δεν θα σου πω ότι εξαφανίστηκαν οι ρυτίδες. Όχι. Αλλά αυτές οι γραμμούλες δίπλα στα μάτια, οι λεπτές, φαίνονται λιγότερο... βαθιές. Λιγότερο σκαμμένες. Το δέρμα γενικά έχει ένα υγιές πράγμα. Όχι λάμψη. Λάμψη είναι όταν λιπαίνεις. Αυτό είναι γυαλάδα. Υγεία. Σαν να έχεις κοιμηθεί οκτώ ώρες. Ποτέ δεν κοιμάμαι οκτώ ώρες. Οπότε είναι νίκη. Το αστείο είναι ότι το περισσότερο προϊόν το τρώει το σώμα μου. Τους αγκώνες. Πονάνε κάθε χειμώνα. Τους τρίβω με αυτό το μπαλμ πριν κοιμηθώ, κάθε βράδυ. Δεν ακούμπησα ξανά εκείνο το ακριβό σώμα με την αλόη. Αυτό το φυσικό μπαλμ τάλλοου με μυρωδιά ανανάς κάνει τη δουλειά. Καλύτερα.

Το μυαλό μου πάει σε ένα ξενοδοχείο στο Ντένβερ πριν χρόνια. Είχαν ένα σαπούνι με ανανά. Καλής ποιότητας. Αυτό το μυρίζει λίγο. Αλλά καλύτερο. Περισσότερο φρούτο. Λιγότερο χημεία. Μου αρέσει που δεν προσπαθεί να κρύψει ότι είναι τάλλοου. Δεν είναι "αρωματισμένο με εκχύλισμα". Είναι ανανάς. Τέλος. Κάνει τη ρουτίνα να μην είναι ρουτίνα. Το περιμένω. Σαν ένα μικρό διαλειμματάκι διακοπών πριν κοιμηθώ. Ειδικά τώρα τον χειμώνα, που όλα είναι γκρι. Ανοίγω το βάζο και για μια στιγμή είναι καλοκαίρι.

Θα το ξανααγόραζα;

Είμαι ήδη στο δεύτερο βάζο. Το πρώτο τελείωσε πριν από δυο εβδομάδες και πανικοβλήθηκα λίγο. Πήρα αμέσως άλλο. Ένα για μένα, ένα για τη μαμά μου που παραπονιόταν για τα χέρια της. Δεν της είπα τι είναι ακριβώς στην αρχή. Απλά της είπα "δοκίμασε αυτό". Τώρα μου ζητάει κι αυτή. Το κουτί είναι απλό, ένα λευκό βάζο γυαλί. Δεν φαίνεται τίποτα ιδιαίτερο. Μέχρι να το ανοίξεις. Αν το δέρμα σου είναι ξηρό, αν νιώθεις ότι τίποτα δεν δουλεύει, ή αν απλά θες κάτι απλό που κάνει τη δουλειά χωρίς τσιρλίκια... ναι. Αξίζει μια δοκιμή. Δεν είναι μαγεία. Είναι λίπος. Αλλά είναι το σωστό λίπος. Και μυρίζει ανανά, που το κάνει να μην είναι περίεργο. Το χρησιμοποιώ στα πάντα τώρα. Κάποια στιγμή δοκίμασα και στα χείλη. Δουλεύει καλύτερα από οποιοδήποτε βαζάκι που έχω αγοράσει. Απορροφάται. Δεν μένει μια αηδιαστική στρώση.

Έτσι. Αυτό είναι. Δεν είμαι ειδικός. Δεν έχω ινφλουένσερ skin. Έχω δέρμα που πονάει τον χειμώνα και βρήκα κάτι που το ηρεμεί. Και που μυρίζει ωραία. Πολύ απλά. Αν ψάχνεις για ένα φυσικό μπαλμ τάλλοου που δεν μυρίζει χλόη ή τίποτα, αυτό με τον ανανά είναι χαρά. Σοβαρά, άνοιξέ το και πες μου ότι δεν χαμογελάς. Αδύνατο.

---

Μερικές γρήγορες ερωτήσεις που μου κάνουν

Είναι καλό το βοδινό τάλλοου για το πρόσωπο;

Ναι, γιατί βασικά είναι παρόμοιο με τα λιπίδια που παράγει ήδη το δέρμα σου. Το αναγνωρίζει, δεν το θεωρεί ξένο σώμα. Οπότε απορροφάται βαθιά, ενυδατώνει από μέσα, αντί να κάθεται απλά πάνω και να λιπαίνει. Είναι λογικό αν το σκεφτείς.

Μπλοκάρει τους πόρους το μπαλμ τάλλοου;

Σε μένα όχι. Επειδή απορροφάται τόσο γρήγορα, δεν μένει στην επιφάνεια να φράξει κάτι. Αν έχεις πολύ λιπαρό δέρμα, ίσως να το δοκιμάσεις πρώτα σε ένα σημείο. Αλλά για κανονικό ή ξηρό δέρμα, δεν υπήρξε ποτέ θέμα. Το αντίθετο μάλιστα.

Τι μυρίζει το μπαλμ τάλλοου με άρωμα ανανάς;

Μυρίζει σαν φρέσκος ανανάς. Όχι σαν γλυκό ή σαν χυμός. Σαν το ίδιο το φρούτο. Είναι ευχάριστο, φρουτώδες, σαν καλοκαίρι. Δεν είναι δυνατό ή τεχνητό. Κάνει τη χρήση του μια ευχάριστη στιγμή, ειδικά μέσα στον χειμώνα.

Οκ, τελείωσα. Το βράδυ πάλι, θα ανοίξω το βάζο. Είναι αυτό το μικρό πράγμα που περιμένω. Αν και εσύ έχεις ξηρό δέρμα που τίποτα δεν το ηρεμεί, ίσως να ρίξεις μια ματιά. Μπορεί να σου κάνει κι εσένα την ίδια εντύπωση.