Το Tallow Balm με Γεύση Αχλάδι: Τι Έκανε Πραγματικά το Δέρμα μου

Έχω να πω κάτι για ένα κρεμ μου. Αχλάδι. Είναι από λίπος βοδιού. Το λένε whipped tallow balm. Ακούγεται αηδία, το ξέρω. Περίμενα να μυρίζει σαν μπριζόλα. Αλλά δεν είναι έτσι. Ήμουν τόσο κουρασμένη από όλα τα κρέμες από το σούπερ μάρκετ που έκαναν τίποτα. Θυμάμαι ένα συγκεκριμένο, της Nivea, το μπλε κουτί. Το είχα αγοράσει πέρυσι το χειμώνα. Είχε γίνει μια μάχη. Το δέρμα μου στα χέρια έσπαζε, ήταν σαν χάρτινο. Και αυτό το πράγμα; Τίποτα. Ήταν σαν να βάζω νερό. Απλά καθόταν πάνω. Και είχε μια μυρωδιά... τεχνητή. Σαν αρωματισμένο απορρυπαντικό. Ήμουν έξαλλη. Ξόδεψα κάτι ευρώ για ένα κουτί που με άφηνε με τα ίδια σκασμένα χέρια. Ο θερμοστάτης έκανε εκείνο το κλικ-κλικ. Ήταν τέτοια νύχτα. Σκέφτηκα, αν είναι δυνατόν, να δοκιμάσω αυτό το πράγμα με το λίπος. Τι έχω να χάσω.

Πώς Κατέληξα να Βάζω Λίπος Βοδιού στο Πρόσωπό μου

Λοιπόν. Το είδα σε ένα μαγαζί στο Etsy. Γαλλία το έφτιαχνε. Grass-fed beef suet έλεγε. Δεν ήξερα καν τι σημαίνει suet. Το έψαξα. Είναι το λίπος γύρω από τα νεφρά. Ακούγεται ακόμα πιο αηδιαστικό. Αλλά διάβασα ότι μιμείται το σμήγμα του δέρματός μας. Το φυσικό μας λίπος. Οπότε απορροφάται καλύτερα. Δεν μένει απλά μια απαλή ταινία πάνω. Το σκέφτηκα. Όλα τα κρέμες που έχω δοκιμάσει, από την ευαίσθητη της La Roche-Posay μέχρι το φθηνό της Mixa, είχαν ένα σωρό πράγματα μέσα. Παραφίνη, σιλικόνες, αρωματικές ουσίες. Πράγματα που ίσως το δέρμα μου δεν τα ήθελε πραγματικά. Απλά του έδιναν την ψευδαίσθηση της ενυδάτωσης. Η ιδέα του tallow ήταν απλή. Πολύ απλή. Μόνο το λίπος, και μετά κάποια βούτυρα και έλαια για να το κάνουν πιο απαλό και να του δώσουν μυρωδιά. Σε αυτή την περίπτωση, αχλάδι. Το παρήγγειλα με μια δόση αμφιβολίας. Ήταν και ο καιρός τόσο περίεργος τον τελευταίο καιρό, ξαφνικά κρύο, ξαφνικά ζέστη. Το δέρμα μου ήταν σε πλήρη σύγχυση.

Τι Κάνει Πραγματικά Αυτό το Κρεμ Tallow με Γεύση Αχλάδι

Ήρθε σε ένα απλό γυάλινο βάζο. Το άνοιξα. Δεν μύριζε βοδινό. Ευτυχώς. Μύριζε... γλυκό. Όχι σαν γλυκά. Όχι σαν σοκολατάκια. Πιο σαν ωρίμανση. Σαν αχλάδι που είναι έτοιμο, αλλά όχι υπερώριμο. Είναι ελαφριά. Δεν είναι δυνατή μυρωδιά. Μου θύμισε κάπως το άρωμα του ξενοδοχείου που είχα μείνει στη Σαντορίνη πριν χρόνια, ένα πολύ ακριβό σαπούνι που είχαν. Αλλά πιο διακριτικό. Η υφή. Είναι περίεργη. Σαν να είναι σφιχτό αεράκι. Όταν το βάζεις με το δάχτυλο, λιώνει αμέσως. Δεν είναι κολλώδες. Δεν είναι λιπαρό. Είναι... λείο; Ναι, λείο. Αλλά όχι σαν σιλικόνη. Είναι διαφορετικό. Το βάζεις και χάνεται. Σοβαρά. Σκουπίζεις τα δάχτυλά σου και δεν μένει τίποτα. Το δέρμα φαίνεται κανονικό. Όχι γυαλιστερό. Απλά κανονικό. Αλλά αισθάνεσαι ότι κάτι είναι πάνω του. Μια προστασία. Το έβαλα πρώτα στα χέρια. Εκεί που είχα τα μεγάλα προβλήματα. Και μετά, μετά από λίγες μέρες, τόλμησα και στο πρόσωπο. Ειδικά στα μαγουλάκια και στο μέτωπο που σκίζονταν από το κρύο και τη θέρμανση.

Το Δέρμα μου Μετά από Μερικές Εβδομάδες

Η διαφορά δεν ήταν από τη μια μέρα στην άλλη. Ήταν σιγουρευτικό. Στα χέρια, οι ρωγμές στα νύχια άρχισαν να κλείνουν. Δεν πονούσαν πια όταν έπλενες πιάτα ή άνοιγες μια κονσέρβα. Το δέρμα σταμάτησε να μοιάζει με περγαμηνή. Έγινε πιο ελαστικό. Όχι "βρέφους", ποτέ δεν μου άρεσε αυτή η έκφραση. Απλά... υγιές. Στο πρόσωπο, το μεγάλο πράγμα ήταν ότι σταμάτησε να τσιμπάει. Ξυπνούσα το πρωί και δεν αισθανόμουν ότι το δέρμα μου ήταν τεντωμένο σαν τύμπανο. Οι λεπτές γραμμές γύρω από τα μάτια – δεν θα πω ότι εξαφανίστηκαν, είμαι ρεαλιστής – αλλά φαίνονταν λιγότερο βαθιές. Ήταν πιο απαλές. Το δέρμα είχε μια υγεία. Όχι λάμψη, λάμψη είναι για τα μαλλιά. Είχε ένα φως. Και το πιο σημαντικό, σε μια περίοδο που συνήθως έχω ερεθισμό ή και κάτι σαν έκζεμα στο πηγούνι, δεν εμφανίστηκε τίποτα. Τίποτα. Ήταν η πρώτη φορά σε χρόνια. Αυτό με έπεισε. Ήμουν στο δεύτερο βάζο πριν καν τελειώσει το πρώτο. Απλά για να είμαι σίγουρη ότι θα έχω.

Θα το Ξανααγόραζα;

Ναι. Είναι απλό. Το κάνω ήδη. Το χρησιμοποιώ κάθε βράδυ μετά το ντους. Μερικές φορές και το πρωί αν είναι πολύ κρύο. Έχω πει και στη θεία μου για αυτό, που έχει πολύ σοβαρό ξηρό δέρμα και ψόριση. Της είπα, ξέρω ακούγεται τρελό, αλλά δοκίμασέ το. Δεν είναι μαγεία. Είναι απλά... βιολογία. Το δικό μας σμήγμα ξαναγυρνάει στο δέρμα μας σε μια μορφή που το καταλαβαίνει. Δεν χρειάζεται να είναι φανταχτερό ή να κοστίζει 50 ευρώ. Είναι ένα βάζο από ένα μικρό εργαστήρι. Δεν θα σου λύσει όλα τα προβλήματα. Αν έχεις σοβαρά θέματα όπως έκζεμα ή ψωρίαση, φυσικά μίλα με έναν δερματολόγο. Αλλά για το καθημερινό, συνηθισμένο, ξηρό από τον χειμώνα δέρμα; Είναι ο καλύτερος σύμμαχος που βρήκα. Δεν γυρνάω πίσω στα εμπορικά. Απλά δεν υπάρχει λόγος.

Μερικές Γρήγορες Ερωτήσεις που Μου Κάνουν

Είναι καλό το λίπος βοδιού για το πρόσωπο; Ναι, γιατί είναι παρόμοιο με το φυσικό μας σμήγμα. Το δέρμα μας το αναγνωρίζει. Οπότε αντί να κάθεται πάνω ή να φεύγει, απορροφάται βαθιά. Είναι σαν να του δίνεις κάτι που ήδη ξέρει πώς να χρησιμοποιήσει.

Μπαίνει στους πόρους; Σε μένα, όχι. Αντίθετα, επειδή απορροφάται τόσο καλά, νιώθω ότι τους καθαρίζει. Δεν μένει κάτι πάνω να τους φράξει. Αλλά όπως με όλα, αν έχεις πολύ λιπαρό δέρμα, ίσως να το δοκιμάσεις πρώτα σε ένα μικρό σημείο.

Τι μυρωδιά έχει το tallow balm με αχλάδι; Ελαφριά. Γλυκιά αλλά όχι σαν ζαχαρωτά. Σαν ώριμο αχλάδι, όχι σιρόπι. Δεν είναι δυνατή. Μένει λίγο και μετά φεύγει. Δεν μυρίζεις σαν φρουτάκια όλη μέρα. Μυρίζεις... καθαρός.

Λοιπόν, αυτά. Αν το δέρμα σου παλεύει με τον χειμώνα ή αν είσαι απλά κουρασμένος από κρέμες που υπόσχονται τα πάντα και κάνουν το τίποτα, ίσως να του δώσεις μια ευκαιρία. Εγώ πήρα το δικό μου από αυτό το μικρό μαγαζάκι στο Etsy που το φτιάχνει στη Γαλλία. Δεν με πλήρωσαν να το πω. Απλά δούλεψε. Και μερικές φορές, αυτό είναι αρκετό.