Το Μπαλμ Τάλοου με Γεύση Αχλάδι: Αυτό που Κάνει Πραγματικά το Δέρμα μου το Χειμώνα

Κρατούσα το βάζο. Ήταν αργά, κάτι σαν 11:45. Ο θερμοστάτης κάνει εκείνο το κλικ και ο σκύλος γρυλίζει στον ύπνο του. Το δέρμα μου στο πρόσωπο ένιωθε σαν ξύρισμα από αμμοθύελλα. Ξέρετε αυτή την αίσθηση; Σαν να φοράς μάσκα από πάγο. Ήμουν στη μέση της νυχτερινής μου ρουτίνας, είχα βγάλει το μακιγιάζ με εκείνο το ελαιόλαδο που αγοράζω, και μετά έπλυνα. Και τότε συνειδητοποίησα ότι είχα ξεμείνει από την ακριβή κρέμα που χρησιμοποιούσα. Αυτή με τα χρυσά γράμματα. Και είχα αυτό το βάζο με το μπαλμ τάλοου. Με γεύση αχλάδι. Το είχα αγοράσει από ένα μαγαζί στο Etsy από περιέργεια, νομίζω τον Νοέμβριο. Το είχα ανοίξει, είχα μυρίσει, είχα πει "ενδιαφέρον", και το είχα βάλει πίσω στο ντουλάπι. Εκείνη τη στιγμή, με το πρόσωπο μου να τραβάει, είπα "εντάξει, ας δοκιμάσω". Δεν περίμενα πολλά. Είναι λίπος βοδινού, για όνομα του θεού. Αλλά ναι. Αυτό είναι το μπαλμ τάλοου. Από γάλα βοοειδών που τρέφονται με γρασίδι. Κτυπημένο. Φτιαγμένο στη Γαλλία, λέει η ετικέτα. Ξεκίνησα να το χρησιμοποιώ έτσι, από απελπισία. Τώρα είναι βασικό.

Πώς Κατέληξα να Βάζω Λίπος Βοδιού στο Πρόσωπό μου

Οκέι, οπότε η ιστορία. Ήμουν σε αυτή τη φάση. Όλοι μιλούσαν για τάλοου. Στο TikTok, σε μερικά blogs. Έλεγαν ότι είναι καλό για ξηρό δέρμα, για σκασμένες γάμπες, για ζημιά από το κρύο. Το δέρμα μου τον χειμώνα είναι καταστροφή. Σαν φλούδα. Και είχα δοκιμάσει τα πάντα. Τα ακριβά, τα φθηνά, τα "φυσικά". Κάτι έλειπε. Πάντα ένιωθα ότι είτε έμενε πάνω, λιπαρό, είτε απορροφιόταν και μετά μια ώρα ήμουν πάλι σαν ξερό ψωμί. Ένας φίλος είπε, "κοίτα, το σμήγμα του δέρματός μας, αυτό που παράγουμε φυσικά, είναι παρόμοιο με το τάλοου". Σκέφτηκα, "ναι, καλά". Αλλά η περιέργεια με έτρωγε. Έψαξα. Βρήκα αυτό το μαγαζάκι στο Etsy. Έφτιαχνε κτυπημένα μπαλμ τάλοου με φυσικές αρωματικές ύλες. Διάλεξα το "Pear". Αχλάδι. Ακούστηκε ελαφρύ. Φρουτώδες. Όχι πολύ δυνατό. Το παρήγγειλα με μια αναστεναγμένη "δεν έχω να χάσω τίποτα". Το πήρα σπίτι. Το άνοιξα. Η υφή ήταν... παχύρρευστη. Πολύ παχύρρευστη. Αλλά όχι λιπαρή, αν καταλαβαίνετε τι εννοώ. Ήταν σαν κτυπημένο βούτυρο που έχει ζεσταθεί λίγο στο χέρι. Μύριζε... αχλάδι; Ή μήπως όχι; Κάτι γλυκό. Όχι σαν γλυκαντικό. Πιο σαν τη μυρωδιά ενός ώριμου αχλαδιού που μόλις το κόψατε. Ελαφριά. Καθαρή. Δεν ήταν αυτό το βαρύ, γλυφτικό άρωμα που έχουν μερικά προϊόντα. Ήταν ευχάριστο. Απλά ευχάριστο. Το έβαλα στην άκρη. Μέχρι εκείνη τη νύχτα που έμεινα από την κρέμα μου.

Η Ρουτίνα μου με το Μπαλμ Τάλοου Τώρα

Οπότε τώρα. Χρησιμοποιώ το πράγμα σχεδόν κάθε βράδυ. Μερικές φορές και το πρωί αν είναι πολύ κρύο έξω. Η διαδικασία είναι απλή. Τελειώνω το μπάνιο μου. Ή απλά πλένω το πρόσωπο με νερό. Το σκουπίζω, αλλά όχι τελείως στεγνό. Αφήνω λίγη υγρασία. Ανοίγω το βάζο. Βάζω το δάχτυλό μου μέσα – χρησιμοποιώ πολύ λίγο, κάτι σαν την άκρη ενός μπιζελιού. Λιγότερο είναι περισσότερο εδώ. Το τρίβω ανάμεσα στα δάχτυλά μου για να ζεσταθεί. Μετά απλά το απλώνω. Στο πρόσωπο, στο λαιμό. Κάνω μασάζ. Είναι παιχνίδι. Το νιώθω να λιώνει. Δεν είναι κρύο. Ζεσταίνεται αμέσως. Και μετά... απορροφάται. Πραγματικά εξαφανίζεται. Δεν μένει λιπαρό στρώμα. Το δέρμα μου απλά... ηρεμεί. Νιώθει προστατευμένο. Όχι τεντωμένο. Όχι λαδερό. Απλά κανονικό. Και έχει μια λάμψη. Όχι λάμπει, αλλά υγιή. Σαν να κοιμάσαι καλά. Αυτό είναι το κλειδί. Το χρησιμοποιώ και στα χέρια πριν κοιμηθώ. Τα χέρια μου είναι ζώνη ζημιάς. Πλένω πιάτα, ανοίγω πόρτες στον παγετό. Διαλύονται. Με το τάλοου, βάζω λίγο στα νύχια, στα σημεία που ραγίζουν. Δεν έχω ραγίσματα φέτος. Καθόλου. Αυτό είναι μεγάλο.

Μια στιγμή, ο γάτος μου πήδηξε στο τραπέζι. Ήθελε προσοχή. Τον χάιδεψα. Τα χέρια μου ήταν απαλά. Δεν κόλλησαν στο τρίχωμά του. Αυτό είναι και άλλο πράγμα. Δεν αφήνει ίχνος. Όχι λιπαρό, όχι κολλώδες. Εντάξει, πού ήμουν. Ναι, η καθημερινή φροντίδα με τάλοου. Το πρωί, αν βιαστώ, βάζω μια πολύ λεπτή στρώση πριν το moisturizer μου. Σαν primer. Βοηθάει το μακιγιάζ να μην ξεφλουδίζει στις πτέρυγες της μύτης μου. Σημαντικό.

Τι Παρατήρησα μετά από Μερικές Εβδομάδες

Ήθελα να δω αν ήταν placebo. Ήμουν σκεπτικός. Αλλά μετά από δύο, τρεις εβδομάδες καθημερινής χρήσης το βράδυ, άρχισα να βλέπω πράγματα. Ή μάλλον, να μην βλέπω. Τα ερυθρά, ξηρά κομμάτια δίπλα στις μύτες μου εξαφανίστηκαν. Το δέρμα στο μέτωπό μου, που πάντα είχε κάποιες μικρές ανωμαλίες, έγινε πιο ομοιόμορφο. Όχι τέλειο. Ποτέ τέλειο. Αλλά πιο ήρεμο. Δεν ήταν τόσο αντιδραστικό. Αν έκανα scrub, μετά το τάλοου, δεν τσίμπαγε. Ήταν σαν να το καλμάρει. Η μεγαλύτερη έκπληξη; Τα μάτια μου. Έχω ρυτίδες. Είμαι 35. Δουλεύω πολύ στον υπολογιστή. Κονσέρβα. Έβαζα το μπαλμ και στις ρυτίδες γύρω από τα μάτια. Ευαίσθητη περιοχή, ξέρω. Αλλά δεν ερεθίστηκα. Και οι γραμμές... δεν εξαφανίστηκαν, φυσικά. Αλλά φαίνονταν λιγότερο βαθιές το πρωί. Λιγότερο κουρασμένες. Ήταν σαν το δέρμα μου να είχε πιο πολύ "παχύ". Ξέρετε; Όχι τόσο λεπτό και τεντωμένο. Αυτό ήταν το πιο αξιοσημείωτο. Δεν το περίμενα. Σοβαρά. Το είχα αγοράσει για βασική ενυδάτωση. Όχι για αυτό.

Και η μυρωδιά; Μένει; Όχι πραγματικά. Μένει για λίγα λεπτά, αυτή η ελαφριά, φρουτώδης νότα. Μετά φεύγει. Δεν μιλάς με άρωμα αχλαδιού όλη μέρα. Είναι ωραίο στο ritual. Στο κλείνεις τα μάτια, το μυρίζεις λίγο, είναι χαλαρωτικό. Σαν ένα μικρό spa moment πριν τον ύπνο. Με το φως του κομοδίνου να είναι το μόνο φως στο δωμάτιο. Τέτοια πράγματα.

Θα το Ξανααγόραζα;

Ναι. Ήδη το έκανα. Είμαι στο δεύτερο βάζο. Και πήρα ένα για τη μαμά μου για τα Χριστούγεννα. Τα χέρια της ραγίζουν τρομερά. Δεν ήθελε να το δοκιμάσει στην αρχή. "Λίπος;" είπε. Της είπα, "Μαμά, απλά δοκίμασέ το". Τώρα μου στέλνει μηνύματα. "Το δέρμα μου στα χέρια είναι απαλό!" Το λέει με θαυμαστικό. Εγώ χαίρομαι. Είναι καλό να βρίσκεις πράγματα που δουλεύουν πραγματικά. Όχι μόνο στην θεωρία. Στην πράξη. Στο πώς νιώθει το δέρμα σου όταν ξυπνάς. Ή όταν βγαίνεις στον παγετό και δεν νιώθεις ότι σκίζεσαι.

Δεν είναι μαγικό. Δεν θα αλλάξει τη ζωή σου. Αλλά είναι ένα πολύ καλό, απλό, αποτελεσματικό προϊόν. Το γεγονός ότι είναι τάλοου, ότι είναι φυσικό, ότι είναι απλό στη σύνθεση... με εμπνέει. Ξέρω τι βάζω. Λίπος από βοοειδή που τρέφονται με γρασίδι, ελαιόλαδο, αρωματικό έλαιο από αχλάδι. Τέλος. Δεν υπάρχει κατάλογος με τρισεκατομμύρια συστατικά που δεν μπορώ να προφέρω. Αυτό έχει αξία για μένα τώρα.

Γρήγορες Ερωτήσεις που Μου Κάνουν

Είναι καλό το τάλοου βοδιού για το πρόσωπο; Ναι, για μένα ήταν. Η λογική λέει ότι επειδή μοιάζει πολύ με το φυσικό μας σμήγμα, το δέρμα το αναγνωρίζει και το απορροφά καλύτερα. Δεν κάθεται πάνω. Δεν φράζει τους πόρους (για μένα). Απλά ενυδατώνει βαθιά. Ειδικά για ξηρό, ευαίσθητο δέρμα το χειμώνα, ήταν game-changer.

Μπορεί να φράξει τους πόρους; Σε μένα δεν έγινε αυτό. Αλλά το δέρμα κάθε ανθρώπου είναι διαφορετικό. Εγώ έχω συνδυαστικό, τείνει προς το ξηρό το χειμώνα. Το τάλοου είναι μη-κωμωδογόνο. Απορροφάται βαθιά. Αν ανησυχείς, δοκίμασέ το πρώτα σε ένα μικρό σημείο, όπως το πίσω μέρος του χεριού ή τον λαιμό. Ξεκίνα με πολύ μικρή ποσότητα.

Πώς μυρίζει το μπαλμ τάλοου με άρωμα αχλαδιού; Ελαφριά. Γλυκιά χωρίς να είναι ζαχαρωμένη. Σαν το άρωμα ενώ κόβεις ένα ώριμο αχλάδι, όχι το χυμό. Δεν είναι δυνατό. Εξατμίζεται γρήγορα. Δεν μένει στο δέρμα. Είναι απλά ωραίο στο ritual της εφαρμογής.

Οπότε ναι. Αυτή είναι η εμπειρία μου με αυτό το κτυπημένο μπαλμ τάλοου. Αχλάδι. Το χρησιμοποιώ κάθε μέρα. Το δέρμα μου είναι πιο ευχαριστημένο. Εγώ είμαι πιο ευχαριστημένος. Αν το δέρμα σου παλεύει με το κρύο, ίσως να αξίζει μια δοκιμή. Εγώ το πήρα από αυτό το μικρό μαγαζί στο Etsy, και ειλικρινά, δεν το μετάνιωσα. Απλά δουλεύει. Δεν ξέρω τι άλλο να πω.