Το Τάλοου Μπαλμ με Λεβάντα: Τι Κάνει Πραγματικά Στο Δέρμα Μου

Κάθομαι στο καναπέ, το τηλέφωνο στο ένα χέρι, και με το άλλο τρίβω αυτό το κουτί. Ήταν αργά, θα έλεγα 11:20, και είχα μόλις βγάλει το μακιγιάζ. Το δέρμα μου ένιωθε σαν χαρτί τρίψιμο. Ξέρεις, αυτή η αίσθηση χειμώνα. Ξηρό, τεντωμένο, λίγο ερεθισμένο. Και σκέφτηκα, γιατί όχι; Ας δοκιμάσω αυτό το τάλοου μπαλμ με λεβάντα που είχα παραγγείλει από ένα μαγαζάκι στο Etsy εδώ και δύο εβδομάδες και το κοίταζα με καχυποψία. Μοιάζει με βούτυρο. Σοβαρά. Από βόειο λίπος είναι. Ακούγεται αηδιαστικό, το ξέρω. Αλλά είχα διαβάσει κάπου ότι το τάλοου, αυτό το λίπος από βοοειδή, μοιάζει πολύ με το σμήγμα του δέρματός μας. Για να δούμε.

Πώς Κατέληξα να Βάζω Λίπος Βοδιού στο Πρόσωπό Μου

Η αλήθεια είναι ότι δεν το έψαχνα. Ήμουν απλά σε μια τρύπα στο ίντερνετ, ψάχνοντας για κάτι για τα χέρια μου που ραγίζουν κάθε χειμώνα. Τα κλασικά κρέμες, αυτά σε μεγάλα μπουκάλια, έκαναν το δουλειά τους για μισή ώρα και μετά ξανά. Ήμουν κουρασμένη. Και τότε είδα κάτι για μια κρέμα από τάλοου. Τι στο...; Το έψαξα. Βόειο λίπος, από ζώα που τρέφονται με γρασίδι, κτλ. Ακούγεται σαν συνταγή του 1800. Αλλά μετά διάβασα ότι στην πραγματικότητα το χρησιμοποιούσαν πάντα, για αιώνες, για το δέρμα. Και ότι επειδή η χημική του δομή είναι τόσο κοντά στο ανθρώπινο σμήγμα, το δέρμα το αναγνωρίζει και το απορροφά βαθιά. Δεν κάθεται απλά πάνω. Το σκέφτηκα. Ήμουν σκεπτικιστής. Αλλά και η απελπισία είναι καλός παρακινητής. Παραγγελία. Το δέμα ήρθε σε ένα απλό καφέ χαρτόκουτο. Το άνοιξα και μύρισε. Λεβάντα. Όχι αυτή η γλυκιά, σαν σαπούνι, μυρωδιά. Πιο... βοτανική. Πιο χλωρή. Σαν πραγματικό φυτό. Ήταν ευχάριστο. Η υφή; Πουφ. Αφράτο. Σαν κρέμα γάλακτος που έχει σφιχτώσει λίγο. Το έβαλα στο δάχτυλό μου και λιώσει αμέσως από τη θερμοκρασία του δέρματος. Είναι περίεργο. Αλλά όχι σε κακό τρόπο.

Τότε θυμήθηκα ότι είχα μια κρέμα για το πρόσωπο που κόστιζε 60 ευρώ και η οποία με έκανε να μοιάζω σαν γυαλιστερή πίτα. Αυτή ήταν η στιγμή απόφασης. Λέω, εντάξει, ας το ρισκάρουμε. Τι χειρότερο μπορεί να γίνει;

Η Ρουτίνα Μου με το Τάλοου Μπαλμ Τώρα

Οπότε τώρα, σχεδόν κάθε βράδυ. Μετά το ντους, όταν το δέρμα είναι ακόμα λίγο υγρό. Ξηρώνω με την πετσέτα, αλλά όχι τελείως. Παίρνω μια μικρή ποσότητα, λιγότερη από έναν κόκκο ρυζιού, το τρίβω ανάμεσα στα δάχτυλά μου να ζεσταθεί. Και το απλώνω. Πρώτα στα μάγουλα, το μέτωπο. Μετά γύρω από τα μάτια, πολύ απαλά, γιατί εκεί είναι πιο λεπτό το δέρμα. Και μετά στο λαιμό. Πάντα ξεχνάω το λαιμό. Και περιμένω. Δεν αισθάνομαι τίποτα για λίγα δευτερόλεπτα. Και μετά, σιγά σιγά, το δέρμα το τραβάει. Δεν μένει λιπαρό. Δεν μένει γυαλιστερό. Απλά... εξαφανίζεται. Νιώθει σαν να φοράς ένα δεύτερο δέρμα. Πολύ λεπτό. Προστατευτικό.

Μια φορά το δοκίμασα και το πρωί, αλλά ήταν λίγο πολύ για κάτω από το μακιγιάζ. Ίσως αν πάρεις πολύ λιγότερη ποσότητα. Εγώ προτιμώ τη νύχτα. Ειδικά αυτό με τη λεβάντα. Είναι χαλαρωτικό. Το δωμάτιο μυρίζει σαν να έχω ένα μικρό θάμνο λεβάντας στο κομοδίνο. Βοηθάει να κλείσεις τα μάτια. Ξέρεις, όταν ο εγκέφαλος σου ακόμα γυρίζει σε ρεβέρσι με τις υποχρεώσεις της επόμενης μέρας; Αυτή η μυρωδιά λέει "σταμάτα". Είναι πρακτικό. Δεν είναι ακριβώς αρωμαθεραπεία, είναι απλά ωραίο.

Και μετά, το πιο σημαντικό: τα χέρια. Αχ, τα χέρια μου. Ο μεγάλος εχθρός του χειμώνα. Ξηρά, με ρωγμές στα νύχια, σαν χάρτινες. Τώρα, αφού τελειώσω με το πρόσωπο, παίρνω λίγο ακόμα από το βάζο. Τρίβω καλά στα χέρια, στα νύχια, στις αγκωνές. Τα χέρια μου δουλεύουν όλη μέρα, τα πλένω συνεχώς, τα αφήνω στην τύχη τους. Αυτό το τάλοου μπαλμ είναι σαν μια επισκευή. Το πρωί ξυπνάω και τα δάχτυλά μου δεν τρίζουν. Είναι παράξενο να το λες, αλλά είναι μεγάλη υπόθεση.

Πώς Άλλαξε το Δέρμα Μου μετά από Λίγες Εβδομάδες

Δεν θα πω ότι είδα διαφορά από τη πρώτη μέρα. Όχι. Ήταν πιο σταδιακό. Ξύπνησα μια μέρα, ίσως μετά από δέκα μέρες, και το άγγιξα το πρόσωπό μου. Και ήταν... μαλακό. Όχι μαξιλαράκι μαλακό. Απλά ομοιόμορφο. Οι φάλαινες γύρω από τα μάτια, αυτές οι γραμμίδες που φαίνονται όταν χαμογελάς, είχαν ηρεμήσει. Δεν είχαν εξαφανιστεί, δεν είναι μαγικό. Απλά δεν ήταν τόσο βαθιές. Το δέρμα είχε ένα υγιές κάτι. Όχι λάμψη, λάμψη είναι για λιπαρό δέρμα. Ένα υγρασμένο φως. Ξέρεις, όταν κοιτάς ένα φυτό που του έχεις δώσω νερό αφού ήταν ξερό; Έτσι.

Και τα χέρια. Τα χέρια ήταν η μεγαλύτερη έκπληξη. Δεν θυμάμαι πότε ήταν τελευταία φορά που δεν είχα μια μικρή ρωγμή στο πλάι του νυχιού που πονάει όταν αγγίζει λεμόνι. Τώρα δεν υπάρχει. Το τάλοου μπαλμ φαίνεται να έχει δημιουργήσει ένα στρώμα προστασίας που κρατάει. Ακόμα και μετά το πλύσιμο των πιάτων (με γάντια πάντα τώρα, το έμαθα το μάθημα). Είναι σαν να φοράς αόρατες κάλτσες από μαλακότητα. Παρατράβηξα; Μπορεί. Αλλά είναι αλήθεια.

Μια φορά, το Σάββατο, είχαμε πολύ κρύο και αέρα έξω. Γύρισα σπίτι και το πρόσωπό μου ένιωθε σαν να το έχουν τρίψει με γυαλόχαρτο. Έβαλα το τάλοου μπαλμ. Και σε είκοσι λεπτά η ένταση είχε πέσει. Το ερεθισμό, το τράβηγμα, εξαφανίστηκε. Δεν λέω ότι είναι φάρμακο. Λέω ότι είναι πολύ καλός φίλος για δύσκολες καταστάσεις.

Θα το Ξανααγόραζα;

Ναι. Ήδη το έκανα. Είμαι στο δεύτερο βάζο. Και της μητέρας μου της πήρα ένα για τα γενέθλιά της. Με κοίταξε περίεργα. "Τι είναι αυτό, λίπος;" της είπα. "Δοκίμασέ το για μια εβδομάδα στα χέρια σου. Μετά μου λες." Μου τηλεφώνησε μετά από πέντε μέρες. "Τι είναι αυτό το πράγμα, είναι υπέροχο." Το ξέρω, μαμά.

Δεν είναι φτηνό, αλλά το βάζο κρατάει πολύ καιρό γιατί χρειάζεσαι τόσο λίγο. Και αν το σκεφτείς ως επένδυση... πόσα λεφτά έχω δώσει σε κρέμες που έκαναν το ένα δέκατο; Αυτό κάνει τη δουλειά. Απλή, ξεκάθαρη, χωρίς φανφάρες. Είναι από Γαλλία, φαίνεται ότι το φτιάχνουν με προσοχή. Το αφράτωμα το κάνει εύκολο να βγάλεις την ποσότητα που θες. Και η μυρωδιά λεβάντας είναι πραγματικά για ύπνο. Δεν είναι δυνατή, είναι σαν ένα σκέπασμα.

Έχω και άλλες κρέμες στο μπάνιο. Με υαλουρονικό, με βιταμίνες, με όλα τα τρέντυ συστατικά. Και τις χρησιμοποιώ ακόμα, μερικές φορές. Αλλά αυτό το τάλοου μπαλμ με τη λεβάντα είναι αυτό που πηγαίνω πάντα πριν κοιμηθώ. Είναι το σταθερό σημείο. Η ρουτίνα. Κλείνει τη μέρα. Τελειώνει το πλύσιμο, το τάισμα του γατιού, τα μηνύματα. Βάζω αυτό. Ανασαίνω βαθιά. Και ξεχνάω ότι υπάρχει κάτι που λέγεται ξηρότητα.

Γρήγορες Ερωτήσεις που Μου Κάνουν

Είναι καλό το βόειο τάλοου για το πρόσωπο;

Ναι, γιατί βασικά εξαπατάς το δέρμα σου. Το λίπος του βοδιού (από ζώα που τρέφονται με γρασίδι, αυτό είναι σημαντικό) έχει παρόμοια λιπαρά οξέα με το σμήγμα του ανθρώπινου δέρματος. Οπότε το δέρμα σου δεν το αντιμετωπίζει ως ξένο σώμα, το "δέχεται" και το απορροφά βαθιά για ενυδάτωση. Δεν είναι μόνο μια μπάρρα πάνω.

Βουλώνει τους πόρους;

Από ότι έχω διαβάσει και από την εμπειρία μου, όχι. Επειδή απορροφάται τόσο καλά, δεν μένει στην επιφάνεια να φράξει τα πράγματα. Αν έχεις πολύ λιπαρό δέρμα, ίσως να το δοκιμάσεις πρώτα σε μικρή περιοχή ή μόνο τη νύχτα. Εγώ που έχω φυσιολογικό προς ξηρό, δεν είχα ποτέ πρόβλημα. Μάλιστα νιώθω ότι με έχει ηρεμήσει.

Πώς μυρίζει το τάλοου μπαλμ με λεβάντα;

Μυρίζει σαν πραγματική λεβάντα. Όχι σαν γλυκιά καραμέλα ή σαπούνι. Πιο χλωρό, πιο βοτανικό. Σαν να έχεις τρίψει τα φύλλα του φυτού ανάμεσα στα δάχτυλά σου. Είναι χαλαρωτικό, δεν είναι δυνατό. Δεν μπαίνει στη μύτη σου, απλά είναι εκεί στο δωμάτιο. Τέλειο για πριν τον ύπνο.

Λοιπόν, αυτά. Αν το δέρμα σου είναι ξερό, ερεθισμένο, ή αν απλά ψάχνεις για κάτι απλό που δουλεύει χωρίς χίλια δύο συστατικά, ίσως να του δώσεις μια ευκαιρία. Εγώ δεν πίστευα ότι θα μου άρεσε ένα βάζο με λίπος. Αλλά εδώ είμαστε. Το δέρμα μου είναι ευχαριστημένο, κι εγώ είμαι ευχαριστημένη. Και κάποιες φορές, αυτό είναι όλο ό,τι χρειάζεσαι.