Το Βούτυρο Ταλόου με Λεβάντα: Ναι, Είναι Λίπος Αγελάδας. Ναι, Το Βάζω Στο Πρόσωπό Μου.

Κάθισα να το παραγγείλω και το χέρι μου αιωρούταν πάνω από το κουμπί. Ταλόου. Μπαλμ. Από αγελάδα. Για το πρόσωπο. Όλο αυτό ακούγεται λίγο, ε, περίεργο. Το παραδέχομαι. Αλλά ήταν Ιανουάριος, ο αέρας έκοβε σαν μαχαίρι, και το δέρμα στα χέρια μου έμοιαζε με χάρτινο πετσέτα. Ήμουν απελπισμένος. Και κάπου είχα διαβάσει για αυτό το πράγμα με το λίπος. Οπότε πάτησα «αγορά». Το Whipped Tallow Balm με λεβάντα. Για να είμαι ειλικρινής, περίμενα να μυρίζει μπριζόλα ή κάτι τέτοιο. Είναι beef tallow skincare. Πώς να μην το σκεφτείς;

Ήρθε σε ένα απλό γυάλινο βάζο. Το άνοιξα με μια κάποια δυσπιστία. Μυρίζει... λεβάντα. Πραγματική λεβάντα. Όχι εκείνη τη γλυκιά, σαπουνάτη μυρωδιά. Πιο χλωρή. Πιο βοτανική. Σαν το φυτό. Η υφή ήταν αστείο – σαν αφρώδες βούτυρο που έχει στερεοποιηθεί λίγο. Το έβαλα στο δάχτυλό μου και σκέφτηκα «εντάξει, εδώ θα πάθω κάτι». Το τρίψω στο πίσω μέρος του χεριού μου. Είναι λίπος, σωστά; Θα μείνει λαδερό, θα γυαλίζω.

Πώς Κατέληξα Να Βάζω Λίπος Αγελάδας Στο Πρόσωπό Μου

Η ιστορία είναι χαζή. Είχα δοκιμάσει τα πάντα. Κρέμες από φαρμακεία, ακριβά σερουμ από τα μαγαζιά, φυσικά λάδια. Κάτι έκανες και για δύο μέρες ήταν καλά, μετά ξανά ξηρό, ξανά σκασμένο. Ειδικά γύρω από τη μύτη και τα φρύδια. Ένας φίλος, που είναι λίγο στο κύμα των «φυσικών» πραγμάτων, μου είπε «κοίταξε το ταλόου». Γέλασα. Μετά γκούγκλαρα «is tallow good for skin» από περιέργεια. Και βρήκα ένα σωρό άτομα που έλεγαν πράγματα για το ότι μοιάζει πολύ με το σμήγμα του δέρματός μας. Το λίπος μας, βασικά. Οπότε απορροφάται εύκολα. Δεν φτιάχνει τσιμπίματα. Τρέφει. Ήμουν στο σημείο «τι έχω να χάσω». Το δέρμα μου ήταν χάλια. Το παρήγγειλα από ένα μικρό μαγαζί στο Etsy, φτιαγμένο στη Γαλλία, από αγελάδες βοσκής. Αυτό μου φάνηκε σημαντικό. Αν θα βάλω λίπος, τουλάχιστον να είναι καλό λίπος.

Και περιμένοντας το δέμα, είχα αυτήν την τρελή συζήτηση με την αδερφή μου. «Τι αγόρασες;» «Ένα μπαλμ.» «Τι έχει;» «Ε, είναι βασικά λίπος. Από αγελάδα. Μαλασμένο.» Η σιωπή στην άλλη γραμμή ήταν χτυπητή. Μετά το κλασικό: «Στο πρόσωπο;» Ναι. Στο πρόσωπο. Και στα χέρια. Και στους αγκώνες. Παντού. Ένιωθα σαν να εξηγώ κάποια περίεργη μαγική πράξη.

Γιατί Το Λίπος Αγελάδας Για Το Δέρμα Βγάζει Νόημα (Παρόλο Που Ακούγεται Τρελό)

Κοίτα, όταν το σκέφτεσαι με το μυαλό απλά, είναι λίγο αστείο που μας φαίνεται τόσο περίεργο. Για αιώνες οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν αυτό που είχαν. Λίπος ζώων, λάδια, βότανα. Μετά ήρθε η βιομηχανία καλλυντικών και μας έπεισε ότι χρειαζόμαστε μόρια από το διάστημα και συστάδες από συστατικά που δεν μπορούμε καν να προφέρουμε. Και ξαφνικά, το απλό λίπος φαίνεται απαρχαιωμένο. Ή «αηδιαστικό».

Αλλά το beef tallow skincare δεν είναι απλώς λίπος. Είναι στέαρ. Από αγελάδες που τρέφονται με γρασίδι. Αυτό έχει βιταμίνες Α, D, E, K. Πράγματα που το δέρμα μας ξέρει, αναγνωρίζει και απορροφά πολύ εύκολα. Είναι σαν να του δίνεις φαγητό που μπορεί να χωνέψει αμέσως. Δεν κάθεται πάνω του σαν πλαστικό. Δεν το τραβάει. Απλά μπαίνει μέσα. Το Whipped Tallow Balm αυτό ακριβώς κάνει – είναι χτυπημένο για να γίνει ελαφρύ, αφρώδες, να απλώνεται σαν ονειρεμένο βούτυρο και να μην αφήνει ίχνος. Όχι λαδερό. Όχι κολλώδες. Απλά μαλακό. Το δέρμα το απορροφά και λέει «ευχαριστώ».

Την πρώτη νύχτα που το έβαλα, ήμουν έτοιμος για το χειρότερο. Το έσυρα απαλά στο πρόσωπο. Είναι παχύρρευστο, αλλά όχι βαρύ. Μυρίζει ηρεμιστικά. Η λεβάντα είναι πραγματικά για ύπνο, δεν είναι απλώς μια μυρωδιά. Ένιωθα σαν να αλείφω το πρόσωπό μου με κάτι πολύ vintage, πολύ απλό. Σαν να κάνω κάποιο ρουτίνο προστασίας. Δεν ξύπνησα με ατέλειωτες μαύρες κηλίδες ή γυαλιστερό μέτωπο. Ξύπνησα και το άγγιξα. Ήταν... ήρεμο. Δεν ένιωθα αυτό το τράβηγμα της ξηρότητας. Ήταν απλά κανονικό.

Τι Κάνει Πραγματικά Αυτό Το Μπαλμ Με Λεβάντα

Δεν είναι μαγεία. Δεν θα σου σβήσει τις ρυτίδες ή θα σε κάνει να λάμψεις σαν νεράιδα. Απλά κάνει το δέρμα σου να νιώθει καλά. Σαν να του δίνεις μια καλή υδάτινη ποτό. Για μένα, που έχω μεικτό δέρμα με ξηρές ζώνες, ήταν η λύση. Οι φλοιοί γύρω από τη μύτη σταμάτησαν. Τα φρύδια δεν μου τσιμούσαν πια. Το έβαζα και στα χέρια πριν κοιμηθώ – τα χέρια μου το χειμώνα είναι καταστροφή, σκίζονται, αιμορραγούν. Σταμάτησε. Απλά σταμάτησε να συμβαίνει.

Το χρησιμοποιώ σαν νυχτερινή κρέμα. Βάζω μια μικρή ποσότητα, την απλώνω, και αφήνω τη λεβάντα να με ηρεμήσει. Είναι μέρος του ρουτίνου μου για ύπνο τώρα. Το φως είναι σβηστό, η τηλεόραση είναι στο background σε κάποια ντοκιμαντέρ για ωκεανούς, και εγώ βάζω αυτό το λίπος στο πρόσωπό μου. Η ειρωνεία δεν μου διαφεύγει. Νιώθω πολύ ζεν.

Και το πιο σημαντικό; Δεν προκαλεί εξανθήματα. Ποτέ. Αυτό ήταν το μεγάλο μου φόβημα. Ότι θα μου βγάλει φαγούρες. Το αντίθετο. Όταν το δέρμα μου είναι ερεθισμένο, κόκκινο, από τον κρύο ή από κάποιο άλλο προϊόν που του δεν άρεσε, αυτό το ταλόου μπαλμ το ηρεμεί. Αμέσως. Είναι σαν να του λες «έλα, ηρέμησε, τα καταφέραμε».

Το Δέρμα Μου Μετά Από Λίγες Εβδομάδες

Δεν θα πω ότι μεταμορφώθηκα. Θα πω ότι σταμάτησα να σκέφτομαι το δέρμα μου όλη την ώρα. Πριν, ήταν συνεχής ανησυχία. «Σκασίματα σήμερα;» «Θα τσιμπήσει αν βάλω αυτή την κρέμα;» «Γιατί είναι τόσο κόκκινο εκεί;» Τώρα, απλά το πλένω το βράδυ, βάζω το μπαλμ, και τελείωσε. Το πρωί ξυπνάω και είναι ευέλικτο. Όχι σφιχτό. Όχι λαδερό. Απλά κανονικό.

Η μεγάλη δοκιμασία ήταν οι αγκώνες μου. Ξέρεις, αυτή η σκληρή, σκασμένη, ασχημάτιστη γωνία. Ένα βράδυ που διάβαζα, μου ήρθε η ιδέα. Βάλτο εκεί. Έτσι και αλλιώς είναι αγελάδα, λέω. Το έκανα για μια εβδομάδα κάθε βράδυ. Και... μαλάκωσε. Δεν έγινε μέταξα, μην περιμένετε θαύματα. Αλλά σταμάτησε να μοιάζει με αμμοχάλικο. Έγινε απλώς δέρμα. Κανονικό δέρμα. Αυτό μου φάνηκε απίστευτο.

Είμαι στο δεύτερο βάζο τώρα. Το πρώτο τελείωσε σε κάνα δυο μήνες, γιατί το χρησιμοποιούσα παντού. Αξίζει τα λεφτά του. Σκέψου πόσα χρήματα έχω δώσει σε κρέμες που τελικά έκαναν τίποτα. Αυτό κάνει κάτι. Κάτι απλό και βασικό: τρέφει.

Θα Το Ξανααγόραζα;

Ναι. Ήδη το έκανα. Και της μαμάς μου της πήρα ένα για τα γενέθλιά της. Ναι, της έκανα το ίδο ακριβώς σόκ. «Τι είναι;» «Μπαλμ.» «Τι έχει;» «Λεβάντα. Και, ε, λίπος αγελάδας. Μην κοιτάς έτσι, δούλεψε σε μένα.» Το δέχτηκε με δυσπιστία. Μετά από έναν μήνα μου τηλεφώνησε: «Αυτό το πράγμα με το λίπος, είναι καλό στα γόνατά μου;» Ναι, μαμά. Είναι καλό παντού.

Δεν είναι για όλους. Αν ψάχνεις για μια γυαλιστερή, αρωματική, εμπειρία σπα, αυτό δεν είναι. Είναι απλό. Ειλικρινές. Λίγο παράξενο στην αρχή. Αλλά αν το δέρμα σου είναι ξηρό, ευαίσθητο, με έκζεμα, ή απλά κουρασμένο από χημικά, ίσως να του αρέσει να του δίνεις κάτι τόσο φυσικό. Κάτι που ξέρει.

Γρήγορες Ερωτήσεις που Μου Κάνουν

Είναι καλό το ταλόου για το πρόσωπο; Ναι, για πολλούς ανθρώπους είναι. Επειδή η χημική του δομή είναι παρόμοια με το σμήγμα του ανθρώπινου δέρματος, το αναγνωρίζει και το απορροφά εύκολα, χωρίς να φράζει τους πόρους. Τρέφει βαθιά.

Βγάζει ακνές ή φράζει τους πόρους; Σε μένα, όχι. Το αντίθετο. Βοηθάει στην ισορροπία. Είναι μη-κομεδογόνο. Αλλά όπως με όλα, δοκιμάστε πρώτα σε ένα μικρό σημείο αν ανησυχείτε.

Πώς μυρίζει το tallow balm με λεβάντα; Μυρίζει πραγματική, χλωρή λεβάντα. Όχι γλυκιά. Όχι σαν αρωματικό κερί. Σαν το φυτό. Είναι πολύ ηρεμιστικό, ιδανικό για πριν τον ύπνο. Και όχι, δεν μυρίζει κρέας. Ούτε τηγανητές πατάτες. Υπόσχομαι.

Λοιπόν, αυτά. Ήμουν σκεπτικιστής. Τώρα έχω ένα βάζο λίπος αγελάδας στο ντουλάπι του μπάνιου μου και είναι από τα αγαπημένα μου πράγματα. Ποτέ δεν ξέρεις.